งได้ แต่คาดว่าส่วนใหญ่คงไม่มีความสามารถทำเองหรอก
“เอาแบบนี้”
หลินจือไป๋เอ่ย “คุณเอาป้ายเก็บขยะกับป้ายนี้มาติดซ้อนกันไว้ ถ้ากลุ่มอื่นไม่สังเกตดีๆ ก็ยากจะมองเห็น”
“ไอเดียเจ๋ง!”
เย่อิงลงมือทันที
ป้ายนั้นแขวนอยู่บนผนัง พอเอาทั้งสองป้ายมาติดซ้อนกันไว้ก็ยากที่ใครจะสังเกตเห็นจริงๆ
คราวนี้ทีมงานรายการไม่ได้เข้ามาขัดขวาง เพราะนี่เป็นรายการวาไรตี้ที่มีความอิสระสูงมาก ขึ้นอยู่กับว่าแขกรับเชิญจะเล่นแผลงๆ ได้แค่ไหน
คนเจ้าเล่ห์แผนสูงแบบหลินจือไป๋ ทีมงานชอบนักแหละ เพราะตราบใดที่มีเขาอยู่ สีสันของรายการก็ไม่มีวันขาดหาย! พูดแบบนี้แล้วกัน
ทีมงานที่ถ่ายทำมาจนถึงตอนนี้พอจะเดาได้แล้วว่า เมื่อรายการ “เยือนเขาลี่ซาน” ออกอากาศ คนที่ได้ซีนในสัปดาห์แรกเยอะที่สุด ต้องเป็นหลินจือไป๋แน่!
เพราะเขาคือคนที่มีจุดขายเยอะที่สุด!
และขณะที่กลุ่มสีน้ำเงินกำลังรวมหัวทำเรื่องแสบ จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านข้าง
“พวกคุณทำอะไรกันนะ?”
ที่แท้ก็คือคนจากกลุ่มสีขาวที่ออกมาเดินเล่นเหมือนกัน ทั้งจางชีหยาง ฉีเทียนเหวิน กู้สิง และฉินเลี่ยน อยู่กันครบ
“เปล่า…ไม่ได้ทำอะไร…”
อูอู่ร้อนตัว ฉีเทียนเหวินกลับรู้สึกว่ามีพิรุธ จึงจงใจเข้าไปตรวจสอบ
พอตรวจดูก็จับได้คาหนังคาเขา “หน็อยแน่ พวกเธอคิดจะซ่อนป้ายนี้ไว้ เล่นสกปรกเกินไปแล้ว!”
“คิดจะเล่นสงครามข้อมูลเหรอ?”
ฉินเลี่ยนหัวเราะ “ซ่อนป้ายไว้เพื่อให้กลุ่มพวกคุณเหมางานเก็บขยะ แบบนี้มันไม่
