าณพังทลาย’ เขาทียกตนว่าเป็นศิลปินอักษรวิจิตรอันดับหนึ่งของบลูสตาร์มาตลอด วันนี้กลับถูกศิลปินที่อายุน้อยขนาดนี้เอาชนะ! จูเกอชิวเหลียงไม่เข้าใจ! ชายหนุ่มคนนี้ ต่อให้เริ่มฝึกคัดลายมือตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ก็ไม่ควรจะมีระดับทักษะพู่กันที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้สิ! หรือว่านี่คือพรสวรรค์? สวรรค์ไม่ยุติธรรมเลย!
จูเกอชิวเหลียงไม่อาจยอมรับ แต่ความจริงตรงหน้ากลับทำให้เขาจำต้องยอมรับว่าตัวเองแพ้ให้กับชายหนุ่มตรงหน้านี้แล้วจริงๆ! อีกฝ่ายต่างหากคือศิลปินอักษรวิจิตรอันดับหนึ่งแห่งบลูสตาร์ที่แท้จริง!
ด้านข้าง พิธีกรที่ตกตะลึงกลืนน้ำลายอึกหนึ่งแล้วถามว่า “ผลงานอักษรวิจิตรชิ้นนี้มีชื่อว่าอะไรครับ?”หลินจือไป๋กล่าว “อารัมภบทศาลากล้วยไม้ครับ”พิธีกรพยักหน้า “ราคาเริ่มต้นประมูลที่คุณกำหนดคือเท่าไหร่ครับ?”
กฎของงานประมูลการกุศล ราคาเริ่มต้นนี้ผู้มอบของประมูลจะเป็นคนกำหนด หลินจือไป๋อยากจะตั้งเท่าไหร่ก็ได้ “หกสิบห้าล้านครับ” หลินจือไป๋พูดตัวเลขที่น่าตื่นตะลึงออกมา!
จูเกอชิวเหลียงได้ยิน สีหน้าพลันหมองลงทันที เมื่อครู่เขาเหยียบย่ำหลิวอั้นอย่างไร ไปตี้คนนี้ก็เหยียบย่ำกลับมาอย่างนั้น แต่นี่ตั้งราคาเริ่มต้นไว้สูงขนาดนี้ ไม่กลัวรถคว่ำหรือไง? ถ้าเกิดไม่มีคนซื้อล่ะ? เขาได้แต่แอบคาดหวังลึกๆ ว่าคนในงานจะตาไม่ถึงดูของไม่เป็น หากประมูลไม่ออก วันนี้ตัวเขาก็ยังพอจะรักษาหน้าไว้ได้บ้าง
พิธีกรสูดหายใจเฮือกใหญ่ โจวไทที่อยู่ข้างหลิน
