บหน้าแดง“สมัยนั้นใครจะสู้นายได้ละ”
“สาวๆ”
อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ“ฉันคุยกับเขาหน่อยได้ไหม?”
“พี่ซูฉาน!”
“หือ”
“พี่ซูฉาน!”
สาวๆ รู้สถานการณ์ดีพอเห็นว่าเป็นซูฉานก็ยิ้มทักทายเล็กน้อยแล้วถอยไป หลินจือไปว่า
“คุณทำลายโอกาสหวานของผมนะ”
ซูฉานเบ้ปาก“แต่สายตาคุณไม่ได้พูดแบบนั้น สายตาคุณบอกว่าเด็กหญิงพวกนี้ช่วยอย่ารบกวนตอนฉันกินได้ไหม”
“เหรอครับ”
“ไม่ใช่เหรอ?”
หลินจือไปยักไหล่ ซูฉานยิ้ม“สายตาที่มองฉันไม่เหมือนตอนมองสาวๆ พวกนั้นเลยนะ”
“ผมเคยได้ยินการอ่านปากแต่ไม่เคยได้ยินการอ่านตา”
หลินจือไปรู้ว่าเธอคงมาลองเชิง“ไอศกรีมที่นี่อร่อยนะครับ แบรนด์พรีเมียมของเสินฮว่ากรุ๊ปลองไหม?”
“เย็นเกินไป”
ซูฉานพูดมีนัย
หลินจือไปเลิกคิ้วพูดแทงกลับว่า“วันนี้งานคุณปู่ คุณจะมาคุยเรื่องงานแต่งกับคุณปู่ผมไหม?”
ซูฉานตอบ“คุณปู่ฉันป่วยหนักมาไม่ไหว”
หลินจือไปชะงักรู้สึกเกรงใจที่จะพูดต่อแต่ซูฉานกลับเป็นฝ่ายพูดต่อเสียเอง
“เพราะงั้นตอนนี้เทียนกวงเอ็นเตอร์เทนเมนต์เลยค่อนข้างวุ่นวายพอฉันเป็นจัดการใหญ่ก็จริงแต่คุมพวกผู้ใหญ่เก่าแก่ไม่ค่อยอยู่”
“บอกเรื่องพวกนี้กับผมทำไมครับ?”
“ฉันคิดว่าสถานการณ์เราคล้ายกัน สนใจร่วมมือกันไหม?”
ซูฉานกะพริบตา หญิงสาวคนนี้สวยยิ่งกว่าดารานักแสดงหลินจือไปต้องยอมรับแต่เขาก็ยังเลือกแกล้งโง่
“ผมก็แค่นักศึกษารอผมเข้าทำงานในเสินฮว่าก่อนค่อยคุยเรื่องร่วมมือกันเถอะครับ”
“คุณเป็นแค่นักศึกษาเท่านั้นจริงเหรอ?”
