ธอ
“ไม่สิ รอเดี๋ยว…”
เธอมองผมกลับ ความมืดมิดในแววตาของเด็กสาวหวนคืนมาอีกครั้ง ความหนักอึ้งชวนอึดอัดถาโถมเข้าใส่ทรวงอกผม
“คุณโกหก”
ชั่ววินาทีนั้นผมถึงกับหายใจไม่ออก สายตาของเธอทิ่มแทงทะลุตัวผมจนอากาศหายใจระเหยออกจากร่างไปจนหมดสิ้น
ผมพยายามรวบรวมลมหายใจกลับมาด้วยความยากลำบาก
“ไม่ใช่ ไม่… ฉันไม่ได้โกหกนะ”
ผมพยายามจะผลักตุ๊กตาหมีไปให้เธอพร้อมกับปล่อยมือ แต่ก็ตระหนักได้ว่าผมทำเช่นนั้นไม่ได้
มือของผม…
มันไม่ยอมปล่อยจากตุ๊กตาหมีเลย
‘เวรเอ๊ย’
ทันใดนั้น ผมก็นึกถึงคำอธิบายของเจ้าหมีตัวนี้ขึ้นมาได้ ท้องไส้ของผมวูบไหวโดยทันที
กึก! กึก!
สภาพแวดล้อมสั่นสะเทือน อีกครั้งหนึ่ง
ทั่วห้องสั่นไหว ผ้าม่านแกว่งไกว เสียงฝีเท้าจากด้านนอกประตูดังขึ้น หนักแน่นขึ้น
คนรับใช้…
พวกมันกำลังมา
ผมกัดริมฝีปากพลางจ้องมองตุ๊กตาหมีในมือของตัวเอง
‘ปล่อยสิ ปล่อยสิ’
ผมรู้สึกได้ถึงความวิตกกังวลที่พลุ่งพล่าน ไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตเลยว่าความเป็นความตายของตัวเองจะขึ้นอยู่กับเรื่องง่าย ๆ อย่างการปล่อยมือจากตุ๊กตาหมี
และผมก็ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นเข้าเสียแล้ว
กึก!
เสียงสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้น และเสียงฝีเท้าที่มาจากข้างหลังก็ดูเร่งรีบยิ่งขึ้นด้วย
หัวใจของผมเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ส่งเสียงดังเป็นจังหวะอยู่ภายในหัว
ตึก… ตัก
