ปลูกดอกกุหลาบที่เธอชอบที่สุดไว้ ตอนนี้ ในที่สุดฉันก็จะได้ฆ่าเธอด้วยมือของฉันเอง”
เขาถือตะปูเหล็กสีเงินค่อย ๆ แทงเข้าไปในหัวใจของหนิงหนิงทีละตัว
หนิงหนิงรู้สึกเจ็บปวดจนแทบขาดใจ
เธอรู้สึกงุนงงไปหมด
ทำไมยูริถึงมาอยู่ที่นี่?
“หนิงหนิง ช่วยฉันด้วย!”
หนิงหนิงลืมตาขึ้นทันที
ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นขึ้นมาตามแขน ที่ข้อมือของเธอเป็นรอยกัดจากมอร์ต้าที่กัดเธอหนึ่งที หมายจะปลุกเธอให้ตื่น
วิญญาณหน้าตาประหลาดกำลังรุมเข้ามา พวกมันกระโจนขึ้นมากัดแขนของเธอ
ช่างน่าขยะแขยงเสียจริง!
หนิงหนิงใช้แรงทั้งหมดที่มีสะบัดพวกมันออกไป
ร่างเล็ก ๆ ของวาเซียขดตัวอยู่ รอบ ๆ ตัวมันมีวิญญาณหน้าตาประหลาดที่จ้องมองอย่างหิวกระหาย พวกมันกัดขนบนตัวของวาเซียไม่หยุด
“ทำไมถึงไม่ชอบฉัน ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย…”
“ทำไมถึงต้องฆ่าฉัน…”
หนิงหนิงอุ้มลูกแก้วคริสตัลวิ่งเข้าไป เมื่อเหล่าวิญญาณเห็นแสงจากลูกแก้วคริสตัลต่างก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแล้วหนีหายไป
เธอวิ่งไปหาวาเซียแล้วโอบกอดเขาไว้
วาเซียซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเธอ เสียงของเขาแผ่วเบา “พวกเขาทรยศฉัน”
หนิงหนิงปิดหูของมัน “อย่าไปฟังเสียงของพวกมันนะ”
เธอรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ที่ประมาทศัตรูเกินไป
ในโลกนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีปีศาจที่เก่งกาจขนาดนี้
วาเซียกลับมามีสติอีกครั้ง มันกระโดดออกจากอ้อมกอดของหนิงหนิง
มันรู้สึกอับอายและหงุดหงิดเล็กน้อย
ร่างของแมวดำตัวน้อยค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น จนกิน
