็กชายตัวน้อย
ที่ท้องของมันงอกกรงเล็บออกมาหนึ่งคู่ งูสีเงินโน้มตัวลงใช้กรงเล็บคว้าร่างเด็กชายไว้แล้วค่อย ๆ ดึงออกมา
วิญญาณค่อย ๆ ถูกดึงออกจากร่าง เด็กชายยังนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น
เมื่อเห็นว่าวิญญาณครึ่งหนึ่งกำลังจะถูกดึงออกมา เด็กชายที่นอนอยู่บนพื้นก็เริ่มดิ้นอย่างรุนแรง
“เจ็บจัง”
“แม่ครับ ผมเจ็บมาก”
หนิงหนิง พูดว่า “มอร์ต้า หยุดเดี๋ยวนี้”
เด็กชายคนนี้ยังมีชีวิตอยู่
วาเซียถาม “ทำไมถึงต้องหยุดล่ะ?”
หนิงหนิงตอบเสียงเรียบ “กฎหมายกำหนดไว้ว่า ห้ามฆ่าคน”
วาเซียชะงักพลางมองไปที่หนิงหนิงด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
หนิงหนิงถอนหายใจ “ไม่มีทางเลือกแล้ว ต้องจัดการทีละคนแล้วล่ะ”
ลูกแก้วคริสตัลไม่สว่างอีกต่อไป เธอบิดข้อมือเบา ๆ
วาเซียอุทานออกมาด้วยความตกใจ “พระเจ้า!”
แบบนี้พวกเขาจะต้องต่อสู้กันไปอีกนานแค่ไหน
หนึ่งคน หนึ่งแมวและหนึ่งงูใหญ่ ต่อสู้กันมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว การเคลื่อนไหวของวิญญาณเหล่านั้นช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
วิญญาณสีดำสนิทเริ่มกลายเป็นสีเทาแล้ว
วาเซียเริ่มบ่น “ฉันเหนื่อยจะแย่แล้ว…หนิงหนิง ดูนั่นสิ!”
วิญญาณครึ่งหนึ่งที่เป็นสีทองเริ่มเปล่งแสงจ้าและไหลเข้าไปทางด้านสีเทา ทันทีที่ไหลข้ามขอบเขตเข้าไป ก็เบียดไล่วิญญาณสีเทาให้ถอยออกไป
สีดำอีกฝั่งโต้กลับมาอีกครั้ง
หนิงหนิงตาโต “ดวงวิญญาณกำลังต่อสู้กันอยู่”
คนหนึ่งคน แมวหนึ่งตัวและงูใหญ่หนึ่งตัว ต่างพากันจัดการกับใบหน้าวิญญาณที่เหลืออยู่ไม่มาก พร้อมก
