ใจทุกอย่าง แม้ซูจิ่นอวี้จะซุกซนจนทำเรื่องผิดพลาด เขาก็ยังออกหน้าปกป้องด้วยความเด็ดขาด แล้วเหตุใดตอนนี้เขาถึงไม่ยอมแบ่งปันความเอ็นดูนั้นมาให้เธอเพียงเศษเสี้ยว?
เธอไม่ได้ละโมบเลยสักนิด… เพียงแค่อยากมีใครสักคนคอยปกป้องเช่นนั้นบ้างก็พอ…
ใช่ เธอทำผิด ทว่าสิ่งที่ทำลงไปย่อมมีเหตุผลมิใช่หรือ?
ช่วงวัยรุ่นที่ควรสดใสกลับหมดไปกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในห้องผู้ป่วย ยามนี้ร่างกายเพิ่งจะเริ่มทุเลา เธอเพียงแค่อยากกล้าไล่ตามสิ่งที่รักและต้องการบ้าง มันผิดนักหรือ?
เพื่อให้คู่ควรกับเขา เธอจึงอยากแต่งตัวให้ดูดีขึ้น จึงต้องพยายามดิ้นรนหาเงิน…
เรื่องเท่านี้มันผิดตรงไหนกัน!
แต่ผู้คนรอบข้างกลับไม่ได้ใส่ใจว่าหยาดน้ำตาของเป้ยเฉินอวี่จะดูน่าเวทนาเพียงใด ในเมื่อหลักฐานคาตา ต่อให้เป็นคนเจ็บหรือสตรีก็ไร้ซึ่งข้อยกเว้น
ยามภรรยา ลูกหลาน หรือคนเฒ่าคนแก่ของพวกเขาถูกทรมานจนตาย… มีฆาตกรคนไหนเคยหยุดคิดบ้างไหมว่าเหยื่อเหล่านั้นก็เป็นเพียงสตรีและเด็กที่ไม่ทางสู้เหมือนกัน?!
“แกทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร!” หญิงชราคนหนึ่งแผดเสียงถามพลางเงื้อไม้เท้าฟาดลงบนศีรษะเป้ยเฉินอวี่เต็มแรง
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมไปทั่วห้อง มารดาของเธอพยายามโผเข้าช่วยทว่ากลับถูกชาวบ้านดึงตัวไว้ เป้ยเฉินอวี่จึงต้องรับความโกรธแค้นเพียงลำพังพลางร่ำร้องเรียกแม่ไม่ขาดสาย
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพุ่งเข้าไปตบหน้าเธออย่างจังจนดวงตาแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ “ไอ้ฆาตกรพวกน
