!”
พูดจบเขาก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์ค้นหาข้อมูลอย่างรวดเร็ว ก่อนอ่านรายละเอียดให้ฟัง “เตียงน้ำก็ตามชื่อเลย คือที่นอนนุ่มซึ่งบรรจุน้ำไว้ข้างใน… ใช้หลักการแรงลอยตัวเพื่อรองรับสรีระได้สมบูรณ์แบบ ช่วยลดแรงกดทับต่อกระดูกสันหลัง กล้ามเนื้อ และระบบประสาท มีผลดีต่อการดูแลร่างกายเป็นพิเศษ…”
ซู่เป่าร้อง “ว้าว” ฟังดูเจ๋งสุด ๆ ไปเลย!
แล้วทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงชอบไอแก้เก้อไม่ยอมตอบคำถามหนูกันนะ?
“พี่คะ หนูอยากได้เตียงน้ำ!” เด็กน้อยรีบชูมือขึ้นทันที
“จัดไป!”
เรื่องตาข่ายดักผีหรือเข็มทิศอาคมเขาอาจทำไม่เป็น
‘แต่แค่เตียงน้ำน่ะเหรอ… มีหรือที่คนอย่างเขาจะจัดการไม่ได้?’
เด็กหนุ่มใช้เวลาเพียงสามนาทีศึกษาข้อมูลจนครบถ้วน เมื่อตัดสินใจจะทำเขาก็ลงมือทันที โดยไปพลาสติกเป็นถุงผืนใหญ่หนาจากคนรับใช้ ซึ่งเป็นพลาสติกเนื้อหนาที่เคยใช้คลุมเฟอร์นิเจอร์เอาไว้
เขาจัดการปูลงบนเตียง แล้วลากสายยางมาเติมน้ำเข้าไปจนได้ที่… สุดท้ายก็มัดปากถุงให้แน่นสนิท แล้วปูผ้าปูที่นอนทับไว้อีกชั้น
“เรียบร้อย! เตียงน้ำฝีมือฉัน!” ซูเหอเวิ่นประกาศด้วยความภาคภูมิใจพลางให้ความรู้น้องสาว “เตียงน้ำเราไม่ควรใส่น้ำจนเต็มเกินไปนะ ไม่งั้นมันจะพองเหมือนลูกโป่งจนคนยังขึ้นไปนอนไม่ได้”
ซู่เป่าดวงตาเป็นประกาย “ว้าว พี่เก่งจังเลย! พี่รู้เยอะมาก!”
“แน่นอนอยู่แล้ว” ซูเหอเวิ่นเชิดหน้าราวกับผู้ชนะ เด็กทั้งสองตื่นเต้นถอดรองเท้าแล้วปีนขึ้นไปกลิ้งไปมาบนเตียงนอน
“เย็น ๆ
