’
ทว่าในวินาทีนั้นเอง ท้องฟ้าที่เคยปรอดโปร่งพลันเกิดสายฟ้าฟาดลงมากลางกบาลเขาอย่างจัง!
เปรี้ยง…!
ฟ้าผ่าลงมาอย่างแรงซัดร่างของหนุ่มดวงซวยร่วงกลับเข้ามาในรถตามเดิมโดยไม่มีทางเลี่ยง!
ผีหนุ่มดวงซวยถูกสายฟ้าฟาดจนร่างลอยกระเด็นไปปะทะเข้ากับตาข่ายไฟฟ้าบนกำแพง เสียงไฟช็อตดังสนั่นจนร่างไหม้เกรียม ก่อนร่วงลงมากระแทกพื้นเสียงดัง พลั่ก! ซึ่งจุดที่ตกลงมานั้นดันพอดิบพอดีกับเท้าของสุนัขตำรวจตัวหนึ่ง มันถึงกับสะดุ้งสุดตัว
‘เกิดอะไรขึ้น?’
‘เมื่อกี้เหมือนเห็นเงาอะไรวูบผ่านไป…’
‘กลิ่นแบบนี้… คล้ายกับไอ้เงาดำที่ข้าเคยไล่กวดรอบคุกห้ารอบเมื่อครั้งก่อนไม่มีผิด!’
มันเหลียวซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง แต่กลับไม่เห็นสิ่งใดเลย
‘ช่างเถอะ ฉันจะทำธุระต่อก่อน! หมาก็มีเรื่องด่วนปวดอั้นเหมือนกันนะ’
ผีร้ายพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ปัสสาวะอุ่น ๆ จากสุนัขตำรวจก็ราดรดลงบนศีรษะเข้าเต็มเปา
ขณะนั้นเอง รถของซูอีเฉินจอดสนิทอยู่ด้านนอกประตูใหญ่ ซู่เป่าเดินลงจากรถมาย่อตัวลงมองดูวิญญาณที่นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างในด้วยความสงสัย “ท่านอาจารย์คะ เขาออกมาไม่ได้จริง ๆ ด้วย!”
คุกแห่งนี้ไร้ซึ่งอักขระยันต์หรือคาถาอาคมใด ๆ แม้แต่ประตูใหญ่ก็เปิดอ้าไว้ กลับมีเพียงม่านอากาศบาง ๆ ที่มองไม่เห็นขวางกั้นไว้ จนคนโชคร้ายผู้นี้ไม่อาจก้าวพ้นออกมาได้แม้เพียงก้าวเดียว
จี้ฉางหยิบสมุดบันทึกวิญญาณออกมาพลางเอ่ย “ลองถามวันเดือนปีเกิดและถิ่นกำเ
