นที่สุดเหวยหว่านก็ทนไม่ไหว และยอมพูดความจริงออกมาทั้งหมด!
“ฉันพูดแล้ว! ฉันยอมพูดแล้ว!” อดีตสะใภ้รองร่ำไห้สะอึกสะอื้น “ตอนฉันตั้งท้องหานหาน… ฉันแอบไปตรวจโครโมโซมล่วงหน้า แล้วก็ได้รู้ว่าลูกในท้องเป็นผู้หญิง…”
สำหรับตระกูลซูแล้ว เด็กผู้หญิงมีค่าดั่งทองคำ!
“ตระกูลซูมีแต่เด็กผู้ชายมาตลอด หากมีเด็กผู้หญิงเพียงคนเดียว ลูกของฉันย่อมกลายเป็นที่รักของทุกคน… ไม่ใช่แค่ตำแหน่งเจ้าหญิง แต่เพราะตระกูลซูขาดวาสนาเรื่องลูกสาว อาจารย์ใหญ่ท่านหนึ่งเคยบอกฉันว่า ตระกูลหนึ่งจำเป็นต้องมีความสมดุลระหว่างหยินและหยาง…”
“เมื่อมีแต่ผู้ชาย ก็ต้องมีเด็กผู้หญิงสักคนมาเติมเต็ม และหากเด็กคนนั้นเป็นไข่มุกสายเลือดเพียงเม็ดเดียวของตระกูล… เด็กคนนั้นย่อมได้รับโชคลาภมหาศาล!”
แต่เงื่อนไขของ ‘โชคลาภมหาศาล’ นั้นคือ ในตระกูลต้องมีทายาทสายเลือดผู้หญิงเพียงคนเดียวเท่านั้น…
หมายความว่า ก่อนหานหานจะลืมตาดูโลก… ซูจิ่นอวี้จะต้องหายไป!
นั่นคือเหตุผลที่เธอพยายามส่งตัวซูจิ่นอวี้ออกไปทิ้งเสียให้พ้นทาง เธอรู้ดีว่าซูจิ่นอวี้ป่วยหนักระยะสุดท้ายและต้องการการดูแลใกล้ชิดในห้องปลอดเชื้อ การส่งออกไปทิ้งไว้ข้างถนนย่อมเท่ากับการส่งไปตายโดยแน่นอน
“ฉันทำผิดตรงไหนเหรอคะ? ฉันก็แค่พยายามมอบสิ่งที่ดีที่สุดในโลกให้กับลูกสาวของฉันเองนะ!”
เหวยหว่านคร่ำครวญทั้งน้ำตา “ยังไงตอนนั้นเธอก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้วนี่! แต่หานหานกำลังจะเกิดในอีกไม่กี่วัน…”
“
