ฉันไม่ควรมารบกวนชีวิตสงบสุขของคุณเลย ฉัน…” หลินเสวี่ยอิงทำท่าจะเดินจากไป
แต่ว่าการแกล้งทำตัวเย็นชาเพื่อกระตุ้นอารมณ์ฝ่ายชายกลับได้ผลเกินคาด อวี๋เซินเหมี่ยวที่กำลังคลุ้มคลั่งรีบคว้าข้อมือเธอไว้ ก่อนจะกดเธอเข้ากับผนังแล้วระดมจูบอย่างเร่าร้อน…
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงนี้ทำให้หลินเสวี่ยอิงเคลิบเคลิ้มไปทันที เธอยอมหลับตาลงและจินตนาการว่าคนตรงหน้านี้คือ… มู่กุยฝาน
“อื้ม…” หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างไม่อาจต้านทาน เธอกับเขาเปรียบเสมือนกองฟางแห้งที่พบกับสายฟ้าฟาด เพียงพริบตาเดียวก็ลุกโชนไปด้วยไฟสวาท
หลินเสวี่ยอิงหลับตาตลอดกระบวนการ จินตนาการว่าตัวเองกำลังถูกท่านประธานผู้เผด็จการอย่าง ซูอีเฉิน ครอบครองอยู่…
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
หลินเสวี่ยอิงหน้าแดงซ่านพลางกระชับผ้าห่มไว้แน่น
อวี๋เซินเหมี่ยวจ้องมองเธอด้วยแววตาตื่นเต้นระคนไม่อยากเชื่อ “เชอร์รี่น้อย… นี่เธอ… ครั้งแรกของเธอจริง ๆ เหรอ…”
“น่ารำคาญจัง ห้ามพูดนะ!” หลินเสวี่ยอิงรีบเอ็ดทันที
แน่นอนว่ามันไม่ใช่ครั้งแรกของเธอหรอก แฟนหนุ่มทุกคนของเธอก็ต่างคิดว่าตัวเองได้ครั้งแรกของเธอไปทั้งนั้น โชคดีที่วิทยาการทางการแพทย์สมัยนี้ก้าวไกล อะไร ๆ ก็ซ่อมแซมให้เหมือนใหม่ได้เสมอ…
ทว่าครั้งนี้เธอเพิ่งไปซ่อมแซมมาไม่นาน เมื่อนึกถึงมู่กุยฝานและซูอีเฉินในอนาคต เธอคงต้องกลับไปโรงพยาบาลอีกสักรอบสองรอบล่ะนะ…
อวี๋เซินเหมี่ยวซึ่งกำลังมีความสุขล้นปรี่เชื่อคำลวงของเธอส