ืด คือผู้ยอมยืนอยู่ในความมืดมิด เผาไหม้ตนเองเพื่อส่องสว่างให้แก่พวกพ้อง… หรือเรียกกันว่า สายลับนั่นเอง
“เขาถูกศัตรูแก้แค้นจนพ่อแม่สิ้นใจไปหมด แม้แต่ลูกชายและลูกสะใภ้ก็เสียชีวิต เหลือเพียงหลานชายตัวเล็ก ๆ ไว้แค่คนเดียว ก่อนตายเขาฝากฝังให้ฉันช่วยดูแลเด็กคนนั้น แต่ฉันกลับตามหาเขาไม่พบ”
คุณตากวนนิ่งคิดครู่หนึ่ง “ตอนนั้นตำรวจคนนั้นบอกว่าหลานชายอายุได้เจ็ดขวบ หากนับถึงตอนนี้ก็น่าจะอายุราวยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปี นามสกุลมู่ เป็นคนเมืองหนานเฉิง… อ้อ ใช่แล้ว ตัวเขาเองมีชื่อว่า มู่หมิงหยวน”
ทว่าชื่อของหลานชายคนนั้นคืออะไรกันแน่ เขากลับไม่ทันได้บอกไว้
คุณตากวนพูดไปพลางพิศมองซู่เป่าไปพลาง ชายชรารู้สึกว่าเด็กน้อยผู้น่ารักคนนี้ ดูคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับเคยพบเจอที่ไหนมาก่อน เมื่อนานมาแล้ว
ซู่เป่าจดจำข้อมูลไว้ในใจอย่างแม่นยำ
‘อายุยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปี นามสกุลมู่ เป็นคนเมืองหนานเฉิง… ชื่อมู่หมิงหยวน’
เอ๊ะ… เมืองหนานเฉิงงั้นหรือ? เขาเป็นคนบ้านเดียวกับหนูนี่นา!
“ได้ค่ะ หนูจะช่วยหาให้นะคะ” เด็กน้อยพยักหน้ารับปาก
“คุณซูครับ เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินทางไปถึงโรงเรียนแล้ว และกำลังเริ่มดำเนินการขุดตรวจสอบพื้นที่สนามฟุตบอลครับ” ชวี่เซี่ยงเดินเข้ามาจากด้านนอกพร้อมกับรายงาน
เมื่อซู่เป่าได้ยินดังนั้นจึงหันมองตามเสียง สายตากลับปะทะเข้ากับคุณยายในชุดกี่เพ้าซึ่งยืนนิ่งอยู่ตรงประตู เมื่อเห็นซู่เป่าหันมา หญิงชรานางนั
