ินปรับน้ำเสียงให้ผ่อนคลายลงพลางตอบ
แม้คำพูดนั้นจะเป็นเพียงการปลอบใจเด็กน้อย สำหรับเขาแล้ว ครูหวังสมควรได้รับผลกรรมนั้นแล้ว และมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่เกี่ยวกับซู่เป่า?
ชวี่เซี่ยงสืบทราบจากเพื่อนร่วมชั้นมาว่า ครูหวังไม่เพียงลงโทษร่างกายซู่เป่าเท่านั้น แต่ยังพูดจาส่อเสียดให้ร้ายเด็กน้อยในชั้นเรียน อ้างว่าการกลับมาของเธอเป็นต้นเหตุให้ซูจื่อหลินกับเว่ยหว่านต้องหย่าร้างกัน
ในเมื่อทำถึงขนาดนี้ เขาจะไว้หน้าครูหวังได้อย่างไร
แววตาของซูอีเฉิน เย็นเยียบประดุจคมมีด เรื่องราวในวันนี้เมื่อลงมือไปแล้วเขาย่อมไม่มีคำว่าเสียใจ จุดยืนของเขานั้นชัดเจน ใครก็ตาม บังอาจรังแกคุณหนูเล็กแห่งตระกูลซู เขาจะทำให้อีกฝ่ายต้องชดใช้อย่างสาสม!
“ไปกันเถอะ ลุงใหญ่จะพาหนูไปเดินเล่น ซู่เป่าบอกว่าอยากซื้อของไม่ใช่หรือ?”
“อืม ๆ ๆ ใช่ค่ะ!” เด็กน้อยลืมเรื่องขุ่นมัวไปสิ้น พยักหน้าหงึกหงักราวกับลูกไก่จิกข้าว
เธอตั้งใจหาซื้อเข็มเงิน เพื่อนำไปรักษาเท้าของคุณยาย หากคุณยายหายดีก็จะสามารถลุกขึ้นมายืนเต้นรำบนลานกว้างได้!
สู้เขาซู่เป่า!
ทันใดนั้นเธอก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้จึงรีบถาม “คุณลุงคะ แล้วพวกเราไม่นั่งรถโรงเรียนกลับแล้วหรือ?”
รถโรงเรียนสีเหลืองกำลังเคลื่อนตัวออกไป
“ไม่นั่งรถกลับแล้วครับ พวกเราไปเดินห้างกันดีกว่า” ซูอีเฉินปรายตามอง ซืออี้หราน ที่กำลังเข้าแถวรอขึ้นรถ ก่อนหันมาบอกหลานสาว
“ตกลงค่า~ ” ซู่เป่าฉีกยิ้มกว้าง
ซือ
