ิตนายน้อยตระกูลซือเอาไว้… เรื่องของเรื่องคือคุณแม่ของผมหมดสติไปนานแล้ว และไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาเลย ผมจึงอยากรบกวนให้หนูซู่เป่าช่วยไปดูอาการท่านให้หน่อยครับ”
เมื่อมองใบหน้าของถังเถียนเถียน ซู่เป่าพลันนึกถึงคุณยายในฝันที่สวมกี่เพ้าสีเขียวเข้มขึ้นมาทันที
“คุณแม่เฒ่างั้นหรือ? หรือเป็นคุณยายคนเดียวกับที่เธอเจอในฝัน?” จี้ฉางเอ่ยขึ้นในตอนนั้น
“ท่านอาจารย์ หนูว่าใช่นะคะ! หน้าตาเขาเหมือนคุณยายคนนั้นมากเลย คล้ายมากเลยค่ะ” ซู่เป่ากระซิบตอบเสียงเบา
จี้ฉางมุมปากกระตุก… เขามองถังเถียนเถียน พลางคิดในใจว่า เอ่อ… พิมพ์เดียวกันจริง ๆ นั่นแหละ
“ตกลงเขาไปเถอะ พรุ่งนี้เราจะไปดูให้รู้เรื่องกัน” จี้ฉางสำทับ
“ตกลงค่ะ! พรุ่งนี้หนูจะไปดูให้ค่ะ” ซู่เป่าพยักหน้าทันที
ถังเถียนเถียนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด เขาไม่คาดคิดเลยว่าเด็กน้อยจะตอบตกลงง่ายดายเพียงนี้!
*
อีกด้านหนึ่ง เสวี่ยเอ๋อร์ ซบหน้าอยู่กับอกแม่พลางร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าเวทนา
“แม่คะ หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ!” เด็กหญิงสะอื้นฮัก “เป็นเพราะซู่เป่าไม่ชอบหนู แล้วเอาเรื่องไม่ดีไปฟ้องพี่เหอเวิ่นใช่ไหมคะ เขาถึงได้ตีหนูแรงขนาดนี้!”
“เสวี่ยเอ๋อร์ ลูกต้องอดทนนะ” แม่ของเสวี่ยเอ๋อร์ถอนหายใจยาวพลางปลอบ
“ตอนนี้พวกเราคงหมดหวังที่จะประจบตระกูลซูแล้ว ดูเหมือนว่าตระกูลซือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเราในตอนนี้”
เป้าหมายใหม่ของพ
