ุที่ครูสาวไม่กล้าตำหนิรุนแรง เป็นเพราะเมื่อเช้านี้คณะกรรมการบริหารโรงเรียนเพิ่งเรียกประชุมด่วน โรงเรียนนานาชาติอู่เซียงแห่งนี้เป็นโรงเรียนเอกชนซึ่งมีตระกูลซูเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่สุด ลงทุนมหาศาลไปถึงแปดพันล้านหยวน
ดังนั้นเมื่อซูอีเฉินออกปากฝากฝังหลานสาวตัวน้อยไว้หนึ่งวัน ผู้อำนวยการจึงกำชับทุกฝ่ายให้ดูแลเป็นพิเศษ
“ได้ค่ะ!” ซู่เป่าจ้องมองครูด้วยดวงตากลมโตแวววาว พยักหน้ารับคำอย่างแสนซน
ครูสาวจึงจำใจต้องเริ่มบทเรียนไปตามปกติ…
ขณะเดียวกัน จี้ฉางลอยตัวอยู่กลางอากาศ สายตาจดจ้องไปยังปีศาจร้ายเหนือศีรษะของเสวี่ยเอ๋อร์ไม่วางตา
ปีศาจร้ายเองก็จ้องกลับมายังจี้ฉางอย่างระแวดระวัง ทว่าในดวงตาปีศาจนั้นกลับแฝงไปด้วยความสงสัยใคร่รู้บางอย่าง…
มันพยายามเพ่งมอง กลับไม่สามารถสัมผัสถึงพลังดำมืดใด ๆ จากตัวจี้ฉางได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไม่อาจแยกแยะได้ว่าดวงวิญญาณตรงหน้าเป็นผีประเภทไหนกันแน่
ขณะนั้น จี้ฉางกำลังถ่ายทอดวิชาสอดแนมให้ลูกศิษย์ตัวน้อย
“ซู่เป่า เจ้าพวกนี้คือพวกหลงตัวเองจนกู่ไม่กลับ รอให้เลิกเรียนก่อนเถอะ แล้วเจ้านัดเสวี่ยเอ๋อร์ไปแนวป่าหลังโรงเรียน พวกเราค่อยจัดการเธอที่นั่น!”
“บอกเธอไปว่า… เลิกเรียนแล้วอย่าเพิ่งกลับ เจอกันที่สวนป่าหลังโรงเรียน!” จี้ฉางสำทับ
“อืม!” ซู่เป่าพยักหน้าหงึกหงัก
จัดการเธอ! เจอกันที่สวนป่า!
“อะไรนะ?” เสวี่ยเอ๋อร์ซึ่งกำลังแสร้งตั้งใจเรียนถึงกับชะงักเมื่อได้ยินเสียงกร
