พ่อแม่ลูกก็ไปที่บ้านหลังเดิม
ระหว่างทางผ่านบ้านของอาจารย์ทั้งสอง อวิ๋นฉี่เยว่กับอวิ๋นฉี่ซานก็ตามออกมา
การที่อวิ๋นโส่วกวงขอออกจากตระกูลนับว่าเป็นเรื่องใหญ่ ตอนที่พวกเขาไปถึงบ้านหลังเดิม ครอบครัวของเฉาโส่วเย่าก็มาถึงแล้ว ในลานบ้านมีม้านั่งที่ยืมมาจากเพื่อนบ้านวางเรียงราย
ที่ห้องนอนหลัก เถาซื่อเห็นภาพแบบนี้ก็พูดกับผู้เฒ่าอวิ๋นว่า “พวกเขาจะทำอะไร? มาก่อเรื่องหรือ?”
ผู้เฒ่าอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะนึกถึงครั้งที่แล้ว ตอนที่เฉาโส่วเย่าตัดขาดจากเขาก็เป็นภาพแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย แต่เขาไม่เชื่อหรอกนะ ไม่เชื่อว่าอวิ๋นโส่วกวงจะยอมตัดญาติได้ลง
“บางทีอาจจะมาขอคำอธิบายกระมัง” ใครจะไปรู้ว่าสะใภ้ใหญ่ตั้งครรภ์ เมื่อคืนยัยเด็กเจียงเถาจือกลับชนจ้าวซื่อจนแท้ง
ถ้าไม่ใช่เพราะตลอดทั้งเช้ามีคนมากมายนำไก่แก่และไข่ไก่มาให้จ้าวซื่อ พูดเป็นนัยว่าแค่บำรุงร่างกายให้ดี อีกหน่อยก็มีลูกได้ ถ้านี่ไม่ใช่ถูกชนจนแท้งแล้วจะเป็นอะไรได้อีก?
ทันใดนั้นเถาซื่อก็โวยวายขึ้นมา “คำอธิบายหรือ คำอธิบายอะไร? คำอธิบายบ้าบออะไร! เจ้าเป็นคนชนหรือว่าข้าเป็นคนชน? หากอยากได้คำอธิบาย ก็ส่งยัยเด็กสมควรตายอย่างเจียงเถาจือนั่นไปให้พวกเขาสิ! จะฆ่าจะแกงก็เชิญ!”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์กับเจียงหลิ่วจือที่กำลังเก็บโต๊ะ
