อาหารอยู่ในห้องโถงได้ยินดังนั้นก็ตัวสั่น นี่หรือญาติของพวกนาง?
ตอนที่อยากได้ของของคนอื่น ก็ใช้ให้พวกนางสองพี่น้องไปขโมย พอเกิดเรื่องขึ้น ก็โยนความผิดให้พวกนาง แถมยังจะส่งตัวเถาจือออกไปอีก เถาจือชนจ้าวซื่อจนแท้ง! ส่งไปให้บ้านใหญ่แล้วจะรอดหรือ?
ความเกลียดชังในใจของอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์และเจียงหลิ่วจือทวีคูณขึ้นมาทันที
แต่พวกนางไม่คิดบ้างหรือ? ว่าตอนนี้เกลียดที่เถาซื่อกับผู้เฒ่าอวิ๋นไม่เห็นพวกนางเป็นญาติ แล้วตอนที่พวกนางวางแผนทำลายชื่อเสียงของเฉาเหลียนเอ๋อร์ พวกนางเคยเห็นครอบครัวของเฉาโส่วเย่าเป็นญาติบ้างหรือ?
เพล้ง… อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์เหม่อลอยจึงทำชามแตก เถาซื่อรีบวิ่งออกมา ใช้รองเท้าฟาดหน้าอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ไปสองครั้ง จนทำให้นางตาพร่ามัว อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ไม่ใช่ลูกสาวที่เถาซื่อมักบอกว่ากตัญญูอีกต่อไป ตอนนี้เถาซื่อฟาดอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ไม่ต่างจากตอนที่ลงมือกับจ้าวซื่อเลย
หากเฉาโส่วเย่าไม่ได้รับของขวัญจากท่านโหว เถาซื่ออาจจะไม่โกรธมากขนาดนี้ ตอนนี้พอเถาซื่อนึกถึงตอนที่ตนเองหลงเชื่อคำยุยงของอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์กับเจียงต้าไห่ ทำลายชื่อเสียงของเฉาเหลียนเอ๋อร์ จนทำให้ลูกชายที่ได้รับความชื่นชมจากท่านโหวตัดขาดจากนาง นางก็แทบอยากจะฉีกอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์เป็นชิ้นๆ
“นางตัวซวย ทำอะไรก็ไม่เคยได้
