องการตั้งรกรากจะจัดการเรียบร้อยทุกอย่างก็คงดีขึ้น… แค่ช่วงนี้อาจจะต้องลำบากเจ้าสักหน่อย!”
“ข้าไม่เป็นไรหรอก แต่เด็กๆ …”
จริงๆ แล้วอวิ๋นเจียวยังไม่หลับ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ แม้ภายนอกนางจะทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ในใจก็อดกังวลไม่ได้ นางไม่อยากให้บิดามารดาของนางกลายเป็นเหมือนลุงใหญ่กับป้าใหญ่ ไม่อยากให้พี่ชายรูปงามทั้งสองคนของนางกลายเป็นเหมือนฉี่ชิ่งกับฉี่เสียง ไม่อยากให้ครอบครัวของนางกลายเป็นแรงงานทาสของตระกูลอวิ๋น โชคดียังดีที่บิดามารดาของนางไม่ใช่คนอ่อนแอ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังมีแผนการรับมืออย่างที่นางพูดไว้
ต่อให้บิดามารดาของนางไม่มีเงิน นางก็ไม่กลัว เพราะนางมีระบบเถาเป่าอยู่ในมือ การช่วยเหลือครอบครัวให้ร่ำรวยนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย สิ่งที่นางกลัวที่สุดก็คือ ครอบครัวของนางจะติดอยู่ในหล่มโคลนของตระกูลอวิ๋นจนไม่สามารถหลุดพ้นได้
ในเมื่อนางครอบครองร่างกายของอวิ๋นเจียว ได้รับความรักจากบิดามารดาและพี่ชายทั้งสองคนที่ควรจะเป็นของอวิ๋นเจียว นางก็ต้องตอบแทนพวกเขาให้ดี ชาติที่แล้ว อวิ๋นเจียวต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อความเป็นอยู่ในเทียนเฉา แต่ชาตินี้เป้าหมายในการต่อสู้ของนางก็คือทำให้บิดามารดาและพี่ชายของนางมีชีวิตที่อิสรเสรีและสุขกายสบายใจ!
ในช่วงเวลาตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านม
