่เขลามิรู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำของเขา ความคิดอยากกลั่นแกล้งแสนร้ายกาจก็พลันผุดขึ้นภายในใจอีกครา
“โอ? อย่างนั้นรึ? เช่นนั้น…คุณชายจ้าวก็ให้บิดาของท่านเลือกฤกษ์งามยามดี แล้วลองมาสู่ขอที่จวนดูเถิด”
นางอยากจะเห็นนักว่า เมื่อกั๋วกงหนิงได้ยินข่าวว่าบุตรชายของตนต้องการจะแต่งกับ ‘สตรีผู้กุมชะตาหงส์’ ซึ่งเป็นว่าที่พระชายาขององค์รัชทายาทแล้ว ใบหน้าเหี่ยวชรานั้นจะเปลี่ยนเป็นสีสันน่าดูชมสักเพียงใด
“เจ้าพูดจริงรึ?!”
จ้าวหังดีอกดีใจจนแทบคลุ้มคลั่งทันที เขาแทบไม่อยากเชื่อหูตนเอง! ยามนี้รู้สึกตื่นเต้นจนเกือบจะกระโดดตัวลอย เขาวนเวียนอยู่รอบตัวเมิ่งซีโจวพลางยืนยันหนักแน่นว่า “กล่าวแล้วห้ามคืนคำ” ซ้ำไปซ้ำมาคล้ายคนพูดจามิรู้ความอยู่เช่นนั้น
กระทั่งเมิ่งซีโจวรับปากอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาจึงได้ยอมจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์ แม้แต่แผ่นหลังยังมีกลิ่นอายของความเบิกบานใจแผ่ซ่านออกมาให้เห็น
เมิ่งซีโจวจ้องมองแผ่นหลังที่ยังคงกระโดดโลดเต้นมีชีวิตชีวาของเขา พร้อมกับส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียดาย
จงทะนุถนอมช่วงเวลาที่ยังยืนได้เช่นนี้เอาไว้เถิดจ้าวหัง…
ขอเพียงเจ้าเอ่ยปากกับบิดาของเจ้า เกรงว่าครึ่งเดือนต่อจากนี้ เจ้าคงจะต้องถูกเฆี่ยนจนมิอาจลุกจากเตียงได้เป็นแน่แท้
กว่าจะขับไล่เทพแห่งภัยพิบัติอย่างจ้าวหังไปได้นั้นไม่ง่าย
