้าตาและชื่อเสียงของจวน จึงยังมิได้ลงมือกำจัดอนุหลิวให้สิ้นซาก ทำให้นางยังมีโอกาสได้ย่างกรายเข้ามาในเรือนแห่งนี้ เพื่อแอบสืบค้นความจริงบางประการ
นางย่องมาถึงนอกห้องของอนุหลิวอย่างเงียงงัน สายตามองลอดช่องหน้าต่างเข้าไปภายใน กลับเห็นว่าภายในห้องมีเพียงตะเกียงน้ำมันกำลังส่องแสงริบหรี่ดวงหนึ่งเท่านั้น
สายตาของนางค่อยๆเคลื่อนไป ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่เงาร่างเพียงหนึ่งเดียวซึ่งยืนอยู่ภายในห้อง—
ปรากฏเป็นสาวใช้ร่างเล็กผอมบางผู้หนึ่ง
เมิ่งซีโจวยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ เมื่อประตูแง้มเปิดออกเห็นเป็นเพียงช่องแคบๆ ร่างของนางก็พลันแทรกประชิดเข้าไปภายในอย่างฉับพลัน! มือซ้ายยกขึ้นปิดทับปากและจมูกของสาวใช้นางนั้นเอาไว้แน่น ส่วนมือขวาก็รวมนิ้วประดุจคมมีด แล้วฟันฉับลงตรงข้างลำคอของอีกฝ่ายทันที!
“อึ้ก…”
ร่างของสาวใช้พลันอ่อนยวบลงทันใด ร่างทรุดลงไปกองกับพื้น หมดสติไปในทันที
เมิ่งซีโจวลากร่างสาวใช้ไปวางไว้ที่มุมห้องด้านหนึ่ง ครั้นแล้วจึงค่อยืนยืดตัวตรงขึ้นอีกครา
ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นยาสมุนไพรเข้มข้น อนุหลิวนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง บนกายมีผ้าห่มห่อหุ้มอยู่ เส้นผมของนางสยายยุ่งเหยิง แม้ยามหลับใหลสองคิ้วก็ยังขมวดแน่นเป็นปม และยังส่งเสียงครางออกมาแผ่วเบาเป็นครั้งคราวคล้ายกำลังตกอยู่ในห้วงฝันละเมอ
เมิ่งซีโจ