กับถูกกดปุ่มปิดเสียง ดวงตานับไม่ถ้วนเบนมองไปที่เฝ่ยไป๋ลู่
จะพูดให้ถูกก็คือ มองไปยังตราประทับหยินในมือของเธอ!
สายตาเหล่านั้น ทั้งสำรวจ ครุ่นคิด อยากรู้อยากเห็น ร้อนรน แล้วก็ละโมบ และมีความคิดว่า…
“นั่นมัน…อาวุธเซียน!”
คนในฝูงชนตะโกนขึ้นมา ทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ขึ้นในชั่วพริบตา
ในเวลานี้แม้แต่หัวหน้าของตระกูลและประธานหร่านก็พลันลุกขึ้นยืน
อาวุธศักดิ์สิทธ์เป็นเครื่องมือที่สำคัญมากสำหรับผู้ฝึกวิถีเต๋า อาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปจะขาดซึ่งจิตวิญญาณ ผู้ฝึกตนหรือปรมาจารย์ล้วนจำเป็นต้องใช้ปราณวิญญาณของตัวเองกระตุ้นถึงจะใช้งานได้ กระนั้นก็ยังมีข้อจำกัดมากมาย แต่อาวุธเซียนนั้นต่างออกไป อาวุธเซียนคืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่มาพร้อมจิตวิญญาณ จนแทบจะกลายเป็นฐานที่สามารถค้ำยันตระกูลหนึ่งไว้ได้เลย
และแสงศักดิ์สิทธิ์กับปราณวิญญาณอันทรงพลังที่เพิ่งเกิดขึ้นนั้นก็ไม่ธรรมดา
‘จะต้องเอามันมาให้ได้!’
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจของคนนับไม่ถ้วน
ร่างสูงของกานว่างยืนขวางอยู่ด้านหน้าเฝ่ยไป๋ลู่ เขากวาดมองรอบ ๆ ครั้นเผชิญหน้ากับสายตาราวกับหมาป่าของทุกคน เขาก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนและพูดเสียงดังว่า “ตามกฎของการแข่งขัน ตราประทับหยินนี้เป็นของเพื่อนผม ดังนั้นขอให้ทุกท่านอย่าได้ฝ่าฝืนกฎ”
เฝ่ยไป๋ลู่ชะงักไปชั่วขณะ
นิกายเก้าสวรรค์เป็นเพียงหนึ่งในนิกายที่มีอยู่จำนวนมาก กานว่างเป็นหนึ่งในคนรุ่นใหม่ที่ดีที่สุด แต่ว่าเขายังเด็กเกินไป ค