ยชีวิต ทว่าไม่อาจเลี่ยงอาการบาดเจ็บได้
ในบรรดาพวกเขา จิ่งเกาหมิงได้รับบาดเจ็บสาหัสมากที่สุด
“ศิษย์พี่รอง ฉันแก้แค้นได้แล้ว!” สีหน้าของจิ่งเกาหมิงอ่อนแอ แต่ดวงตากลับเป็นประกายสดใส ความเศร้าโศกที่ทับถมมานานหายไปหมดแล้ว
ภารกิจแรกของเขาก็ได้พบกับสมาชิกตระกูลเฝิงที่เคยหักหลังเขา
ตระกูลเฝิงฟันศิษย์น้องของเขาหนึ่งครั้ง เขาฟันกลับไปสองครั้ง สามปีที่ฝึกฝนเทคนิคนี้ไม่ได้เปล่าประโยชน์
สมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าห้ามมิให้ปรมาจารย์เต๋าสังหารกันเอง มีแต่ในการแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าเท่านั้นที่ไม่มีข้อจำกัดนี้
เขาจึงยืมข้อจำกัดนี้มาใช้เป็นที่ระบายความโกรธภายในใจ
‘เพียงแต่ว่า…’ จิ่งเกาหมิงหลุบตาลงอย่างรู้สึกผิด “ภารกิจก่อนหน้าฉันได้คะแนนไม่เยอะ มาตอนนี้ยังเจ็บหนักอีก กลัวว่าการแข่งขันประเภททีมต่อจากนี้จะไม่สามารถร่วมต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรีของอาจารย์ได้”
กานว่างตบบ่าให้กำลังใจเขา “ไม่เป็นไร นายไม่ต้องกังวลกับมัน อาจารย์ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ นายกลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว”
เจียงชิงทำหน้านิ่ง แสร้งทำตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ทรงภูมิเลียนแบบกานว่าง เขาตบบ่าจิ่งเกาหมิงแล้วพูดว่า “ศิษย์น้องหก ให้ฉันต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรีของนิกายเอง!”
ศิษย์พี่ห้าเถียนไคหล่างอดแสยะยิ้มไม่ได้แล้วแซวว่า “นายจะเอาอะไรมาสู้? นายเพิ่งมีสองคะแนนเท่านั้น ฉันมีคะแนนมากกว่านายอีก”
หน้าของเจียงชิงที่แสร้งเป็นผู้ใหญ่พลันแข็งทื
