มองไปโดยรอบ
โชคยังดีที่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ล้วนถูกผู้คุ้มกันภัยคุมตัวไปหมดแล้ว บริเวณใกล้เคียงมีเพียงชิ่นเอ๋อร์และผู้คุ้มกันภัยอีกสองสามคนเท่านั้น
“ท่านอาจารย์จะทำลายเขื่อนจริงหรือ?” องค์หญิงเก้าเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ
แม่น้ำฮวงโหไหลผ่านที่ราบสูงดินเหลือง ซึ่งพัดพาตะกอนจำนวนมหาศาล
ครั้นสายน้ำไหลมาถึงบริเวณปลายน้ำ ตะกอนดินทรายยิ่งทับถมมากขึ้นทุกที จนแม่น้ำฮวงโหบริเวณใกล้เคียงกับเปี้ยนจิงนั้นมีระดับสูงกว่าพื้นดินหลายเมตร กลายเป็นที่เลื่องลือว่าเป็น ‘แม่น้ำแขวนฟ้า’
หากทำลายคันกั้นน้ำทางฝั่งเหนือของแม่น้ำฮวงโห สายน้ำอันเชี่ยวกรากย่อมทะลักหลั่งไหลลงมาเป็นแน่
กองทัพตงหมานที่ตั้งค่ายอยู่ทางฝั่งเหนือของแม่น้ำฮวงโหย่อมหนีไม่พ้นภัยพิบัติเป็นแน่
หากเป็นผู้อื่นคิดแผนการเช่นนี้ คงไม่อาจทำได้โดยเด็ดขาด
เพราะการขุดเจาะคันกั้นน้ำไม่ใช่เรื่องง่าย กองทัพตงหมานคงไม่ยืนดูข้าศึกขุดเจาะคันกั้นน้ำแม่น้ำฮวงโหเป็นแน่
แต่จินเฟิงกลับสามารถทำได้
องค์หญิงเก้าเคยเห็นอานุภาพของระเบิดมาแล้วที่ชวนสู่ จินเฟิงไม่จำเป็นต้องส่งคนจำนวนมากไปขุดคันกั้นน้ำ เพียงส่งคนแอบลอบไปยังฝั่งเหนือของแม่น้ำฮวงโห แล้วฝังวัตถุระเบิดจำนวนมากในจุดที่เหมาะสมก็เพียงพอ
“หากข้าคิดจะระเบิดทำลายคันกั้นน้ำ คงไม่ลำบากใจเช่นนี้หรอก”
จินเฟิงกล่าว
ประวัติศาสตร์ในชีวิตที่แล้ว ทุกครั้งที่แม่น้ำฮวงโหแตก จะเกิดน้ำท่วมใหญ่ ล้วนนำมาซึ่งผลลัพธ์อันเลวร้ายยิ่งนั
