ก
การระเบิดคันกั้นแม่น้ำอาจจะสามารถทำลายชาวตงหมานได้ แต่ก็จะทำให้ประชาชนต้าคังมากมายต้องจมน้ำตายด้วยเช่นกัน
จินเฟิงยอมให้ฮ่องเต้ส่งกลุ่มคนไร้ประโยชน์มาช่วยเขาล้อมชาวตงหมาน ยอมให้ส่งคนมาจากชวนสู่ หรือแม้แต่ยอมจ่ายบรรณาการรายปีให้ตงหมานชั่วคราว เพื่อหลอกล่อให้พวกเขาถอยทัพ แต่เขาไม่มีทางทำเรื่องระเบิดแม่น้ำฮวงโหเด็ดขาด
เมื่อเห็นว่าจินเฟิงไม่มีความตั้งใจจะระเบิดแม่น้ำฮวงโห องค์หญิงเก้าจึงรู้สึกโล่งใจลง
“ควรจะรบอย่างไรดีล่ะ?”
จินเฟิงนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นทันทีก่อนจะก้มหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจัง
องค์หญิงเก้าก็นั่งลงเคียงข้าง และมองจินเฟิงอย่างเงียบงัน
กองทัพศัตรูนั้นมีจำนวนมากนัก พึ่งเพียงทหารม้าสามพันคน แม้มีเร่อชี่ฉิวกับระเบิดมือก็ยากจะกำราบสิ้น
“จะทำศึกอย่างไรดี?”
จินเฟิงครุ่นคิดอย่างหนัก พยายามรื้อฟื้นกลยุทธ์ที่เคยได้ศึกษาจากชีวิตที่แล้ว
กลยุทธ์เบี่ยงเบนความสนใจ กลยุทธ์ทำให้ศัตรูอ่อนแอ กลยุทธ์หว่านล้อม…
กลยุทธ์มากมายผุดขึ้นมาในหัวของเขา แต่ไม่ว่าจะเป็นอุบายแบบไหน ก็ล้วนเป็นไปไม่ได้ที่จะทำภารกิจนี้สำเร็จ
“ไม่ได้การ ข้าต้องไปหาพี่เหลียง!”
จินเฟิงอ้าปากออกราวกับจะเรียกต้าหลิว แต่ต้าหลิวไม่ได้อยู่ตรงนี้พอดี จินเฟิงเหลือบไปเห็นชิ่นเอ๋อร์ กับจูเอ๋อร์ยืนอยู่ข้าง ๆ จึงเอ่ยปากว่า “ชิ่นเอ๋อร์ วานเจ้าไปแจ้งต้าหลิวหน่อย บอกเขาให้เขาไปเชิญพี่เหลียงเข้าวังที”
ชิ่นเอ๋อร์เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง นางไม่เอ่ยส
