“1,935 คน บวกกับคนของข้าและพี่เหลียง ก็เกือบครบแล้ว”
จินเฟิงไม่ได้ใส่ใจกับคำของฉินเจิ้น คลี่แผนที่ในมือออกหลังจากฟังคำรายงานของลั่วหลาน
มองดูอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยปากว่า “ลั่วหลาน จงส่งจดหมายไปยังผู้คุ้มกันภัยทั่วทุกสารทิศ บอกให้พวกเขารีบรุดหน้าไปรวมตัวกันที่ปาหลี่โกว ทางทิศตะวันตกของเมืองหลวง!”
“รับทราบ!” ลั่วหลานรับคำแล้วเดินไปยังด้านข้าง สั่งการให้ผู้คุ้มกันภัยไปส่งจดหมาย
ฝ่ายฉินเจิ้นเมื่อได้ยินคำสั่งของจินเฟิงก็มิได้ใส่ใจที่จะจัดการเรื่องหน่วยข่าวกรองอีกต่อไป เขารีบก้าวเข้าไปถามว่า “ในเมื่อเหตุการณ์มาถึงขั้นนี้แล้ว ขอท่านอาจารย์บอกความจริงแก่ข้าว่าพวกท่านได้เรียกผู้คุ้มกันภัยมาที่เมืองหลวงทั้งหมดเท่าใดกัน?”
“แม่ทัพฉินไม่ได้ยินหรือ บริเวณรอบเมืองหลวงตอนนี้มีผู้คุ้มกันภัย 1,935 ห้าคน”
จินเฟิงกล่าวจบก็ชี้ไปรอบ ๆ แล้วพูดต่อว่า “บวกกับคนเหล่านี้และอีกหนึ่งกองที่พี่เหลียงพามา คาดว่าน่าจะอยู่ที่ราว 2,700-2,800 คนเห็นจะได้”
ที่แท้จางเหลียงก็ได้รวบรวมผู้คุ้มกันภัยกว่า 3,000 นาย มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง แต่ไม่ได้มาพร้อมกันทั้งหมด เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต
