จินเฟิงก้มหน้าลูบจมูกราวกับเด็กน้อยถูกจับได้ว่าแอบกินขนม
กวานเสี่ยวโหรวมองปราดเดียวก็เข้าใจความนัย
เพราะยามใดที่จินเฟิงทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ หรือมีความผิดติดอยู่ในใจ คราใดที่รู้สึกผิดมักจะชอบลูบจมูกเช่นนี้เสมอ เช่นครั้งนั้นที่เมืองกวางเหยวียน เขาได้ถังเสียวเป่ยมาครอบครอง พอกลับมาก็ทำท่าทางแบบนี้
จริงอยู่ที่กวานเสี่ยวโหรวไม่เคยขัดขวางเรื่องที่จินเฟิงจะมีอนุภรรยา แต่ครั้งนี้กลับทำให้ตกใจไม่น้อย
เพราะนางผู้นี้เป็นถึงองค์หญิง!
แม้ก่อนหน้านี้ถังเสียวเป่ยจะเคยล้อเล่นเรื่องให้จินเฟิงรับองค์หญิงเก้าไว้ แต่นั่นก็เป็นเพียงคำพูดเล่นเท่านั้น
นางไม่คิดเลยว่าจินเฟิงจะกล้าทำเช่นนี้จริง ๆ
กวานเสี่ยวโหรวอยากจะถามจินเฟิงให้รู้เรื่องในตอนนี้ ทว่ารอบกายยังมีผู้คุ้มกันภัยอยู่มากมาย นางจึงได้แต่เก็บความสงสัยไว้แล้วฝืนยิ้มให้องค์หญิงเก้า
เมื่อกลับมาถึงหมู่บ้าน องค์หญิงเก้าก็เข้าไปยังเรือนเล็กที่ชิ่งมู่หลานเคยอาศัย กวานเสี่ยวโหรวจึงฉวยโอกาสนี้ดึงตัวจินเฟิงเข้าไปในห้อง
“รีบร้อนเช่นนี้เชียวหรือ?”
จินเฟิงหัวเราะหยอกล้อ “ตอนนี้ยังกลางวันอยู่เลย”
