จินเฟิงเห็นดังนั้น จึงรีบขยับไปยืนด้านข้าง
ตอนนี้ชิ่นเอ๋อร์กำลังโมโห ไม่กล้าระบายใส่จินเฟิงและองค์หญิงเก้า ต้าหลิวเลยกลายเป็นที่ระบาย…
ต้าหลิวเพิ่งจะโผล่หัวเข้าไป ก็เห็นกำปั้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็เห็นดาวเต็มไปหมด เวียนหัวโอนเอน
!!!
จินเฟิงหันไปมองและเกือบจะสำลักน้ำลาย
เบ้าตาซ้ายของต้าหลิวกลายเป็นสีเขียวช้ำเหมือนหมีแพนด้าไปแล้ว
“คราวหน้ายังแอบดูอีก ข้าจะทุบหัวให้แตกเลย!”
ถึงแม้ชิ่นเอ๋อร์จะโกรธ แต่ก็ไม่ได้ทำเกินกว่าเหตุ
ถึงแม้ต้าหลิวจะดูน่าสงสาร แต่จริง ๆ แล้วก็แค่แผลฟกช้ำภายนอกเท่านั้น
มิฉะนั้น ด้วยกำลังของชิ่นเอ๋อร์ ต่อยครั้งเดียวไม่ถึงกับทำให้หัวแตก ก็ทำให้ต้าหลิวสมองกระทบกระเทือนได้
“โดนชิ่นเอ๋อร์ต่อยเป็นกระสอบทรายมาหลายครั้งแล้ว คราวหลังก็จำไว้บ้าง!”
จินเฟิงพูดติดตลก
ต้าหลิวดีทุกอย่าง ยกเว้นชอบสนใจเรื่องชาวบ้านมากเกินไป
ปกตินินทากับคนที่หมู่บ้านและเขาเถี่ยกว้านยังพอว่า นี่เรื่องขององค์หญิงเก้าเขาก็ยังกล้า
ไม่เรียกว่าหาเรื่องใส่ตัวแล้วจะเรียกว่าอะไร?
“ท่านอาจารย์ ไปแกล้งพี่ชิ่นเอ๋อร์อีกแล้วหรือ?”
ต้าหลิวพูดอย่างน้อยใจ “แบบนี้ถือว่าข้าบาดเจ็บจากการทำงานหรือไม่?”
