ลาผ่านไปหนึ่งก้านธูปก็คงจะไม่ได้ปลีกตัวออกมาง่าย ๆ จินเฟิงจึงเปลี่ยนไปเดินเส้นทางเล็ก ๆ เพื่อขึ้นเขาแทน
เดิมทีเขาคิดว่าจะลองมาเดินสำรวจรอบ ๆ เผื่อจะโชคดี แต่วันนี้น่าประหลาดใจเป็นอย่างมาก เพราะก่อนที่จะข้ามไปยังเขาอีกลูก ชายหนุ่มกลับได้กระต่ายมาถึงสี่ตัว นอกจากนั้นยังได้ไก่ป่าติดมือมาอีกหนึ่งตัวด้วย
หากไม่ใช่เพราะกระเป๋าของเขาหนักอึ้งแล้ว จินเฟิงคงล่าสัตว์ต่ออีกสักตัวสองตัว
“ที่เชิงเขามีกระต่ายเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?”
ชายหนุ่มไม่ได้ตื่นเต้นกับการที่ตนเองล่าสัตว์ได้มากมาย แต่กลับสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ
กระต่ายป่าและไก่ป่าล้วนมีความระแวดระวัง มันมักจะไม่เข้าใกล้บริเวณที่มีมนุษย์พลุกพล่านง่าย ๆ ทว่าวันนี้เขากลับพบพวกมันเป็นจำนวนมากที่บริเวณเชิงเขา
เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เป็นไปได้ว่าบางทีอาจมีสัตว์ดุร้ายบางชนิดปรากฏตัวขึ้นในภูเขาลึก กระต่ายป่าเหล่านี้จึงต้องหลบเลี่ยงและวิ่งมาซ่อนตัวตามแนวเชิงเขาซึ่งเป็นสถานที่ใกล้ชิดกับมนุษย์
แน่นอนว่า ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวจินเฟิงคือ ‘เสือ’
ในยุคสมัยที่ยังไม่มีปืน เสือมีจำนวนมากและแทบไม่มีศัตรูทางธรรมชาติ โดยเฉพาะบริเวณสู่ตี้*[1] ที่มีภูเขามากมาย เสือกลายเป็นปัญหาของมนุษย์ เพราะทุก ๆ ปีจะต้องมีคนตายเพราะเจ้าพยัคฆ์ร้ายนี่
ด้วยเหตุนี้ทางการจึงสนับสนุนให้มีการล่าเสือ พวกเขาตั้งรางวัลไว้สูงเพื่อแก้ไขปัญหานี้โดยเฉพาะ ทว่านักล่าส่วนใหญ่ที่ขึ้น
