ม ก็สามารถนอนหลับอย่างสงบได้ในยามค่ำคืน เถ้าแก่ผู่เห็นด้วยกับประโยคนี้ไหมคะ?”
ในใจของเถ้าแก่ผู่เหมือนมีคลื่นลมซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังคงพยายามรักษาความสงบบนใบหน้าอย่างเต็มที่ เขาเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “ฉันไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร?”
“คุณเชื่อในผลกรรม*[2]สินะ? ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่ถือลูกประคำ” เฝ่ยไป๋ลู่แปลกใจ “ท่องพระสูตรและสวดมนต์ทุกวัน คิดว่าจะสามารถลบล้างบาปในใจคุณได้จริง ๆ เหรอ?”
ทันใดเถ้าแก่ผู่เอามือที่คล้องลูกประคำซ่อนไว้ข้างหลังโดยไม่รู้ตัว
เฝ่ยไป๋ลู่พูดเรื่องของเขาได้ถูกต้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากพูดข้อมูลจุดแรกได้ถูกต้อง คำพูดที่ตามมาจะมีความน่าเชื่อถือ
ตอนนี้ทุกคนจึงมองไปทางเถ้าแก่ผู่ด้วยสายตาแปลก ๆ
“พวกเราทำผิดเพราะอคติ ทำให้ตัดสินอะไรก่อนเวลาอันควร คิดว่าศพผู้หญิงถูกฆ่าวันนี้ แต่ทุกคนเคยคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งหรือเปล่าว่า ศพผู้หญิงนี้เสียชีวิตเมื่อหลายปีก่อนแล้ว?” คำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ทำให้ทุกคนขนลุก
ดอกไม้ หากถูกทำเป็นดอกไม้แห้งในตอนที่กำลังบานสะพรั่ง จึงสามารถยืดอายุสภาพปัจจุบันให้ยาวนานขึ้น…เช่นเดียวกับศพ
เถ้าแก่ผู่ไม่รู้ว่าเธอรู้มากแค่ไหน เขาจึงทำได้แค่ปฏิเสธด้วยใบหน้าเย็นชา “คุณเองยังพูดเลยว่าเป็นแค่ความเป็นไปได้ คุณไม่มีหลักฐานยืนยันว่าฉันฆ่าคน! ทั้งหมดเป็นการคาดเดาของคุณทั้งนั้น!”
เขามองไปทางคนของตระกูลหาน “พวกคุณรับปากฉันแล้วว่าจะเป็นพยานให้ฉัน รักษาคว
