ามปลอดภัยให้ฉัน อย่ารับเงินแล้วไม่ทำอะไรสิ!”
สมาชิกตระกูลหานสองคนต่างมองหน้ากันอย่างลำบากใจ
เฝ่ยไป๋ลู่ในตอนนี้ค้นพบบางอย่างแล้ว ทั้งยังมีกานว่างคอยสนับสนุน การโต้แย้งจึงเป็นไปได้ยาก แต่ในฐานะของผู้ฝึกวิถีเต๋า พวกเขาย่อมให้ความสำคัญทั้งเหตุและผลที่สุด ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงต้องทำตามที่ได้สัญญา
เงินเจ็ดแสนนี้ร้อนลวกมือจริง ๆ เลย…
“ศพโกหกไม่ได้” ศพผู้หญิงนอนสงบนิ่งบนพื้น เฝ่ยไป๋ลู่ย่อตัวลงข้าง ๆ เธอ ชี้ไปที่รอยชุ่มชื้นจาง ๆ บนพื้น “ข้อแรก มีคนควักเอาอวัยวะภายในของเธอออกมา รวมถึงมีการเทของเหลวจำนวนมากลงไปเพื่อป้องกันการเน่าเปื่อย ทำให้ศพสามารถคงสภาพปัจจุบันไว้ได้ ดูจากระดับการเน่าสลายของศพ น่าจะตายมาอย่างน้อยสามปีแล้ว”
ไม่ว่าวิธีดองศพจะดีแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถรักษาร่างของศพไว้ได้อย่างถาวร บัดนี้ศพสิ้นสภาพแล้ว น้ำศพจึงไหลซึม และเริ่มสลายตัวช้า ๆ
เฝ่ยไป๋ลู่มองไปทางเถ้าแก่ผู่ “ข้อสอง คุณเป็นคนแรกที่เรียกเธอว่าศพผี เพราะว่าคุณเคยเห็นเธอ และรู้ว่าเธอตายแล้ว ดังนั้นตอนที่คุณเห็นร่างของเธอ คุณถึงคิดว่าเธอเป็นผี…ใช่หรือเปล่าคะ?”
“ข้อสุดท้าย เมื่อก่อนคุณต้องไม่ได้เป็นแบบนี้แน่ หลายปีมานี้คุณกินไม่เลือก เอาแต่กินและดื่มจนน้ำหนักขึ้นหลายเท่า คุณแค่ไม่อยากให้เห็นรอยบีบแล้วสงสัยมาถึงตัวคุณ แบบนั้นใช่หรือเปล่า?”
การไล่บี้ถามของเฝ่ยไป๋ลู่ทำให้เถ้าแก่ผู่พูดไม่ออก และพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง
[เจ๋งโคตร เห็นท่
