ต่โจมตีข้า” ลู่เฉินยิ้มด้วยท่าทางนิ่งเฉย
เซี่ยอีฉานพูดด้วยความแปลกใจ “เช่นนั้นควรทำอย่างไรดีขอรับ?”
“พวกเจ้าถอยไปอีกด้านหนึ่ง ข้าจะจัดการพวกมันก่อน” เมื่อลู่เฉินพูดจบก็เดินออกไป จากนั้นมนุษย์หิมะเหล่านี้จึงเคลื่อนไหว
มนุษย์หิมะเหล่านี้ค่อย ๆ ปล่อยเกล็ดหิมะออกมาเป็นกลุ่มก้อน พร้อมระเบิดในบริเวณที่ลู่เฉินอยู่ทันที และกลายเป็นกำแพงน้ำแข็ง หมายจะขังชายหนุ่มไว้ภายใน
แต่ลู่เฉินเป็น ‘เงา’ ความเร็วของเขาสามารถไปถึงขั้นสูงสุด จนมนุษย์หิมะเหล่านี้ไม่สามารถสัมผัสได้
ลู่เฉินนำก้อนหินที่มีไฟลุกโชนอยู่ออกมาสองถึงสามก้อน และขว้างมันออกไป
ก้อนหินเหล่านี้ค่อย ๆ ระเบิดออก
ตูม ตูม ตูม!
เปลวเพลิงที่ทรงพลังพุ่งไปบนร่างของมนุษย์หิมะเหล่านี้ ทำให้พวกมัน ‘หลอมละลาย’ ลงทันที
ภาพดังกล่าวทำให้เซี่ยอีฉานและคนอื่นตกตะลึงขึ้นมา จากนั้นลู่เฉินก็พึมพำ “ที่แท้ก็คือเคล็ดวิชามนุษย์หิมะ”
“เคล็ดวิชามนุษย์หิมะ?” เซี่ยอีฉานสงสัย
ชายหนุ่มพยักหน้าพลางพูด “เคล็ดวิชามนุษย์หิมะ เป็นเคล็ดวิชาหนึ่งที่ผ่านคาถาวิชาธาตุน้ำแข็ง แต่การจะใช้เคล็ดวิชามนุษย์หิมะเช่นนี้ จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก และยังสูญเสียพลังปราณไปไม่น้อยเช่นกัน”
“เช่นนั้นอีกฝ่ายมีพลังขั้นใดกัน?” เซี่ยอีฉานรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ขั้นแปลงเซียนแล้ว
ลู่เฉินพึมพำออกมา “พลังยุทธ์ของอีกฝ่ายดูแล้วไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่ทักษะนั้นไม่อ่อนด้อย และน่าจะใช้สมบัติว