มายจะครอบครองเจ้าได้ ในขณะเดียวก็กันยังต้านทานเคล็ดวิชาที่น่าสงสัยทั้งหมด” ลู่เฉินอธิบาย
เฮยหลวนเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “แข็งแกร่งนั้นเชียวหรือ?”
ลู่เฉินพยักหน้ารับ และอธิบายบางอย่างแก่เจี่ยอัน
แต่เสวียหลิงเยว่ที่อยู่ในมุมมืดแสยะยิ้มออกมา “เจ้าหนุ่ม คิดว่าของเหล่านี้จะมีประโยชน์หรือ?”
“เจ้าลองดูก็รู้แล้วมิใช่หรือ” เขาพูดด้วยท่าทางนิ่งเฉย
“ได้ ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็น” เมื่อเสวียหลิงเยว่พูดจบก็กลายเป็นแสงสีน้ำเงิน นางคิดจะพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเฮยหลวน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเฮยหลวน แสงสีเขียวทรงพลังก็สว่างขึ้นมาจากศิลาวิญญาณ และกลายเป็นเขตแดนสีเขียวอ่อน
ราวกับว่าเสวียหลิงเยว่กระแทกเข้ากับกำแพงบางอย่าง และหายไปจากตำแหน่งเดิมทันที
หลังจากเฮยหลวนเห็นภาพดังกล่าวจึงรู้สึกดีใจขึ้นมา “อาจารย์ สิ่งนี้”
ลู่เฉินแสยะยิ้มแต่ไม่ได้พูดใด ๆ แต่เสวียหลิงเยว่ที่อยู่ในมุมมืดกลับยิ้มออกมา “เจ้าหนุ่ม ทักษะของเจ้ามีไม่น้อยเลยทีเดียว ถึงกับสามารถอาศัยศิลาวิญญาณชิ้นเล็ก ๆ สำแดงพลังที่ทรงพลังเช่นนี้ออกมาได้”
“เจ้าคิดว่ามันเป็นเพียงศิลาวิญญาณธรรมดาหรือ?”
“หรือไม่ใช่?”
“ศิลาวิญญาณเป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอก แท้จริงแล้วนั้นคืออักขระยันต์มายา แต่พูดไปเจ้าก็คงไม่เข้าใจ” ลู่เฉินคร้านจะอธิบายให้มากความ
เสวียหลิงเยว่ยิ้มออกมา “ข้ามีชีวิตมานานถึงหนึ่งแสนปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นอักขระยันต์มายาเช่นนี้”
“นั่นเป็นเพราะอู๋เสี่ย
