อาจารย์ของเจ้าเชี่ยวชาญในเรื่องการควบคุมวิญญาณที่สุด อักขระยันต์พวกนี้ของข้ามีไว้เฉพาะพวกเจ้า!” ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางพูด
“เหตุใดเจ้าจึงรู้ว่า ข้าและอาจารย์ของข้าใช้วิธีใดในการควบคุมผู้อื่น?” เสวียหลิงเยว่หัวเราะขึ้นมาจากมุมมืด
“เพียงแค่ตามหาตำราโบราณบางส่วนเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนเจอ ก็พอจะหาอะไรบางอย่างเจอได้บ้าง” ลู่เฉินสร้างเหตุผลขึ้นมา
เหตุผลนี้ทำให้เฮยหลวนและเจี่ยอันเชื่อสนิทใจ
เสวียหลิงเยว่เองก็คิดว่าเป็นไปได้เช่นกัน แต่นางพูดอย่างไม่สนใจ “ไม่ว่ามันจะมีไว้เพื่อปราบปรามพวกเราหรือไม่ แต่เมื่อเปิดมันออก ข้าก็จะใช้วิธีที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นจัดการเจ้า”
พูดจบ หมอกสีขาวรอบ ๆ พลันมีเงาร่างนับไม่ถ้วนสว่างขึ้นมา เมื่อเจี่ยอันและเฮยหลวนเห็นเหงาเหล่านี้ก็รู้สึกราวกับเห็นคนสนิทของตน
ดังนั้นทั้งสองจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
เมื่อเห็นทั้งสองได้รับผลกระทบ ศิลาวิญญาณบนมือของพวกเขาจึงเปล่งแสงสีเขียวขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้ทั้งสองได้สติขึ้นมาทันที
แต่ทั้งสองพลันรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา โดยเฉพาะพลังเมื่อครู่ มันนับว่าน่ากลัวมากเกินไป
เฮยหลวนยังคงตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อย ราวกับว่าจะถูกพรากชีวิตไปได้ตลอดเวลา
เสวียหลิงเยว่ที่อยู่ในมุมมืดหัวเราะขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม เจ้าช่างมีความสามารถเสียจริง สามารถอาศัยศิลาวิญญาณทำลายชิ้นหนึ่งทำให้พวกเขาได้สติกลับมา”
“ทักษะของข้านั้นมีอยู่อีกมาก ดังนั้นอย่าคิดจะทดสอบความสามารถข
