พวกนางน่ากลัวเป็นอย่างมาก”
“ว่ามาเถิด พูดสิ่งที่เจ้ารู้ออกมา!” ชายหนุ่มเดาว่าชายชราผู้นี้จะต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ มิเช่นนั้นคงไม่ทำท่าทางลึกลับเช่นนี้
ชายชราส่ายหน้า ให้ตายอย่างไรก็ไม่ยอมพูด
จากนั้นเขาก็มองไปยังพ่างจื่อ “เจ้าล่ะ? รู้เรื่องใดบ้าง?”
“แม้แต่หญิงผู้นั้นมีที่มาอย่างไรข้าก็ยังไม่รู้ ยิ่งองค์หญิงไป๋ฮวาอะไรนั่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง” พ่างจื่อส่ายศีรษะ
ลู่เฉินจึงมองไปยังชายชราอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าชายชรายังคงไม่เอ่ยสิ่งใด ลู่เฉินจึงทำได้เพียงใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ “เจ้าควรจะรู้ว่าหากข้าคิดจะลงมือ เจ้าจะเหี่ยวเฉาลงทันที”
ชายชรารู้สึกหดหู่ใจขึ้นมาทันที “ทั้งหมดนี้ข้าก็ทำเพื่อเจ้า!”
“ถ้าเจ้ากังวลว่าข้าจะถูกทำลาย เจ้าวางใจได้ ไม่มีผู้ใดมีความสามารถเช่นนั้น” ลู่เฉินกล่าว
ชายชราคิดแล้วจึงถอนหายใจออกมา “เช่นนั้นข้าจะบอกเจ้า”
“พูดมา!”
“องค์หญิงไป๋ฮวาสร้างกองกำลังลับขึ้นมาและเรียกว่า ไป๋ฮวาหยวน ว่ากันว่าแก่นแท้ของกองกำลังนี้ไม่ใช่ที่นี่ แต่มาจากรอยร้าวบนท้องฟ้า” ชายชราค่อย ๆ อธิบายออกมา
“รอยร้าวบนท้องฟ้าอีกแล้วหรือ” ชายหนุ่มสงสัย
ลู่เฉินยังคงไม่เข้าใจ เหตุใดอีกฝ่ายจึงต้องล่อให้ตนไปหา “ยังมีเรื่องใดมากกว่านี้หรือไม่?”
“ไม่มี เพราะผู้ใดเข้าใกล้ไป๋ฮวาหยวนจะต้องตายทั้งสิ้น!” ชายชราตอบ
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องไปดูไป๋ฮวาหยวนนี่เสียหน่อย”
เมื่อชายหนุ่มพูดจบ เขาก็เดินนำชายชราและพ่างจื่อไป
เดิมท
