มซูที่อยู่ภายในเกี้ยวดูเคร่งขรึมขึ้นมา
“องค์จักรพรรดิมีพระบัญชามาว่าท่านได้ทำผิดกฎ จึงให้ข้านำท่านกลับไป” เมื่อเฮยเย่าพูดจบ ก็โยนพระราชโองการไปยังเกี้ยวนั้น
ฉับพลันนั้นพระราชโองการก็หายเข้าไปในเกี้ยวทันที
พระสนมซูเห็นดังนั้นจึงรู้สึกไม่พอใจ “เขาหมายความเช่นไร?”
“พระสนมซู เชิญท่านไปกับข้า!”
“หากข้าไม่ไป?” พระสนมซูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นบรรยากาศรอบด้านก็เริ่มหนาวเย็น เฮยเย่าจึงดูจริงจังขึ้นมา “พระสนมซู ท่านอย่าทำให้พวกเราลำบากใจ!”
“พวกเจ้าบีบบังคับองค์จักรพรรดิของข้า แล้วบัดนี้ยังคิดจะมาบีบบังคับข้าอีก!?” พระสนมซูพูดด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น
“พระสนมซู ท่านโปรดปฏิบัติตามกฎ!”
“กฎ? เหอะ! ข้าไม่ทำ!” เมื่อพระสนมซูพูดจบ เกี้ยวก็ระเบิดออกทันที จากนั้นก็เหลือเพียงโครงกระดูกเท่านั้น
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างตกตะลึงไปในบัดดล
“นี่… เหตุใดจึงเป็นกระดูกไปได้?” เห็นได้ชัดว่าทหารรักษาการณ์เหล่านั้นก็คิดไม่ถึงว่าพระสนมของตนจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้ได้ ส่วนหนานเหยานั้นเบิกตากว้างพลางกล่าวออกมาว่า “นี่มันเกิดอันใดขึ้น?”
พระสนมซูเคลื่อนไหวโครงกระดูกนั้นพลางตะโกนออกมา “วันนี้ ข้าจะสังหารพวกเจ้าทั้งหมด!”
สิ้นประโยคนั้น รอบกายพระสนมซูก็แผ่ไอภูตผีออกมา บริเวณโดยรอบจึงบังเกิดความหนาวเย็น
ลู่เฉินจ้องมองไปยังพระสนมซูอยู่ครู่หนึ่ง เพราะเขามองเห็นเงากระดูกเล็ก ๆ ภายในร่างกายของพระสนมซูผู้นี้ และยังแผ่กำจายแสงสีดำและเ