ย แต่เด็กที่นางเลี้ยงดูมากับมือไม่เพียงแต่ปฏิเสธ ทว่ายังนำความลับนี้ไปแจ้งแก่ชนเผ่าเร่ร่อน หากตอนที่คนของเราไปถึงอำเภอฮัวซีช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียว ซินเยว่อีคงต้องตายด้วยน้ำมือของลูกชายที่นางชุบเลี้ยงมาเองกับมือแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็ลูบปลายนิ้วเล็ก ๆ ของลูกสาวไปมาโดยไม่รู้ตัวพลางเอ่ยว่า “สรุปคือ ที่ซินเยว่อีไม่กลับชนเผ่าแต่เลือกอยู่ที่เหลียวปี้เลี่ยตง แท้จริงแล้วคือแผนการของชนเผ่าเร่ร่อนที่ใช้ทำลายโอกาสไม่ให้เหมาเด๋อซิงกลับไปได้… เรื่องมันง่าย ๆ แค่นี้เองหรือ?”
“ดูเหมือนง่าย แต่ความจริงซับซ้อนกว่านั้น” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าวต่อ “ตอนที่เหมาเด๋อซิงหนีออกมา เขาถูกคนวางยาทำร้ายจนสูญเสียความสามารถในการสืบทอดทายาท แต่หลังจากเขาแต่งงานที่อำเภอฮัวซี ภรรยากลับให้กำเนิดเหมาต้า ข่าวนี้ถือเป็นระเบิดลูกใหญ่สำหรับชนเผ่าเร่ร่อน เพราะพวกเขาไม่รู้ว่านั่นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเขา หากหลายปีมานี้ซินเยว่อีไม่คอยส่งจดหมายเกลี้ยกล่อมไม่ให้เขากลับไปล่ะก็ บางทีเหมาเด๋อซิงอาจจะกลับไปทวงอำนาจที่ชนเผ่าเร่ร่อนนานแล้ว”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง” หลี่เยว่หานพยักหน้าเข้าใจกึ่งหนึ่ง เรื่องราวในอดีตเหล่านี้ช่างพัวพันยุ่งเหยิง แต่นางก็พอจะมองภาพรวมออกแล้ว น่าเสียดายที่ลูกชายซึ่งซินเยว่อีอยากจะปกป้องจนตัวตาย กลับมีใจภักดีต่อชนเผ่าเร่ร่อนเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีเยื่อใยให้แก่มารดาบุญธรรมผู้นี้เลย
ชางว่างตัวปลอมก็ค
