อมักจะมองดูบุตรชายด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ ราวกับกำลังปลาบปลื้มที่เห็นบุตรชายของตนเติบโตเป็นผู้เป็นคนเสียที
งานในนาเกลือทั้งยุ่งและเหน็ดเหนื่อย หลี่เยว่หานรับหน้าที่ดูแลงานสนับสนุนร่วมกับกลุ่มสตรี ส่วนเมิ่งฉีฮ่วนและพวกผู้ชายก็รับหน้าที่งานใช้แรงงานทั้งหมดไป นอกจากนี้หลี่เยว่หานยังคอยให้คำแนะนำอย่างละเอียดเกี่ยวกับการใช้ระหัดวิดน้ำ รวมถึงการวัดระดับและการตรวจสอบน้ำเค็มในนาเกลือด้วย
ในช่วงเริ่มแรกของการสร้างนาเกลือ หลี่เยว่หานตั้งใจจะหาคนที่มีความสามารถมารับผิดชอบดูแลงานทั้งหมดแทน แต่ในยามนั้นไม่มีใครกล้าหาญพอที่จะรับหน้าที่นี้ จนปลัดอำเภอโจวเกือบจะตัดสินใจรับงานนี้ไว้เองด้วยความร้อนใจ
ทว่าโชคดีที่เขายังระลึกได้ว่าตนเองมีตำแหน่งเป็นปลัดอำเภอ ยังมีภารกิจอีกมากมายในที่ว่าการรอให้เขาไปสะสาง ประกอบกับเมิ่งฉีฮ่วนและหลี่เยว่หานยังมิได้มีแผนจะออกจากอำเภอฮัวซีในเร็ววัน เรื่องการหาคนดูแลงานจึงถูกพักไว้ก่อน
หลี่เยว่หานคอยสังเกตการทำงานของทุกคนอย่างละเอียด หลังจากผ่านการทำงานร่วมกันมาหลายเดือน ทุกคนก็เริ่มมีความชำนาญในหน้าที่ของตนมากขึ้น
ทว่าเนื่องจากในยุคสมัยนี้ไม่มีถุงมือยาง การที่มือต้องแช่อยู่ในน้ำเกลือเป็นเวลานานจึงเสี่ยงต่อการเกิดโรคผิวหนังได้ง่าย ด้วยเหตุนี้หลี่เยว่หานจึงส่งจดหมายไปหาหมอกู่ที่เมืองหลวงเพื่อปรึกษาและอธิบายสถานการณ์อย่างละเอียด ซึ่งหมอกู่ก็ได้ส่งตำรับยาสำหรั
