ะถูกตรวจพบ แต่ในใจของเขา เมิ่งฉีฮ่วนคือลูกพี่ใหญ่ที่เขาภักดีเสมอมา เขายังคงจดจำบุญคุณที่เมิ่งฉีฮ่วนเคยช่วยชีวิตไว้ในอดีตได้แม่นยำ
สิ่งที่เขากังวลจึงมีเพียงความปลอดภัยของทั้งสองคน หากทำลายค่ายกลตอนนี้ เกาะถงเซิงย่อมรู้ตัวและต้องส่งคนออกตามล่าพวกเขาทั้งคู่อย่างแน่นอน
ขณะที่เรือลำใหญ่ต้องหลบเลี่ยงสายตาเพื่อซ่อนตัว ย่อมไม่อาจเข้าช่วยเหลือได้ทันท่วงที ไม่ว่าจะสำหรับเมิ่งฉีฮ่วนหรือหลี่เยว่หาน นี่ล้วนเป็นสถานการณ์ที่อันตรายยิ่งนัก
“ไม่เป็นไร พระชายาของข้าเป็นสตรีที่มีความสามารถล้นเหลือ นางย่อมไม่ตัวถ่วงแน่นอน” เมิ่งฉีฮ่วนโบกมืออย่างไม่ถือสา
“ไม่แน่ว่าถึงตอนนั้น คนที่ช่วยชีวิตข้าไว้อาจจะเป็นพระชายาก็ได้”
คำพูดนี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริง เพราะหลี่เยว่หานมีแดนราชันไร้เทียมทานติดตัว ต่อให้เผชิญกับการลอบสังหารจากคนบนเกาะถงเซิง ทั้งสองคนก็แค่หลบเข้าไปในมิติวิญญาณก็สิ้นเรื่อง แม้ตอนนี้หลี่เยว่หานจะสูญเสียพลังจิตไปบ้างจากการฝ่าค่ายกลออกมาก่อนหน้า แต่พลังที่เหลืออยู่เพียงพอจะพาเขาเข้ามิติไปได้อย่างแน่นอน
ทว่าเรื่องนี้เมิ่งฉีฮ่วนไม่อาจบอกใครได้ เพราะการมีสมบัติล้ำค่าไว้กับตัวย่อมนำภัยมาสู่ตน เขาไม่ต้องการให้หลี่เยว่หานกลายเป็นเป้าหมายของใคร
“ลูกพี่ ให้พี่น้องตามไปเพิ่มอีกสักไม่กี่คนเถอะ” กัปตันเรือยังไม่คลายกังวล แม้พระชายาจะมีชื่อเสียงเลื่องลือและเคยแสดงความสามารถที่เหนือชั้นที่เมืองเทียนซิงอู่เหอมาแล