ที่ผู้หญิงไม่มีสิทธิมีเสียงใด ๆ หากพวกนางมีโอกาสได้ออกรบ พวกนางจะดุร้ายยิ่งกว่าสุนัขบ้า เพราะถ้าไม่เหี้ยมเกรียมพอก็คงไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้ในเผ่านั้น
เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหมิงจึงทอดถอนใจออกมา “หวังว่าฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงในเร็ววัน”
“มันจะมาถึงแน่นอน” เมิ่งฉีฮ่วนตอบสั้น ๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าห้องไปนั่งเฝ้าหลี่เยว่หานและอ่านหนังสือต่อ
….
ในแดนราชันไร้เทียมทาน
หลี่เยว่หานใช้เวลาฝึกฝนพลังจิตตามเคล็ดวิชามาได้ระยะหนึ่งแล้ว นางสามารถใช้พลังจิตทะลวงเปิดปากน้ำพุได้มากกว่าร้อยแห่ง ซ้ำนางยังสัมผัสได้ว่าเมิ่งฉีฮ่วนที่อยู่โลกภายนอกคงจะหาหว่านอู้เซิงเจอแล้วเช่นกัน เพราะในช่วงนี้นางรู้สึกว่าพลังจิตของตนก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วมาก
เมื่อสองวันก่อน บรรพชนเหยี่ยวดำไม่รู้ว่าใช้วิธีการใดจนสามารถฝ่าไอหมอกพิษเข้ามาได้ เมื่อเขาพบว่าหลี่เยว่หานกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ เขาก็เผยแววตาอำมหิตพุ่งเข้าใส่หมายจะปลิดชีพนางเสีย
ในตอนนั้นถังซีฟานกำลังนอนหลับอยู่ พอสัมผัสได้ถึงไอสังหารเขาก็ลืมตาขึ้นมาทันที และภาพที่เห็นก็คือร่างของบรรพชนเหยี่ยวดำระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดต่อหน้าต่อตาเขาพอดี มันน่าหวาดกลัวเสียจนเขาอ้าปากค้างส่งเสียงร้องไม่ออกแม้แต่คำเดียว
“ตกใจหรือ?” หลี่เยว่หานหันไปมองถังซีฟานด้วยแววตาที่ส่องประกายเย็นเยียบ
ถังซีฟานได้สติกลับมาทันที “เปล่า… ข้า… ข้าแค่ตกใจมากที่พลังจิตของเจ้าก้าวหน้าไปเร็วขนาดนี้…”
“อืม สามีของ
