ือนลางยิ่ง
แม้จะมีความทรงจำเหลืออยู่เพียงน้อยนิด แต่หลี่เจี้ยนโบก็ยังสามารถจับร่องรอยบางอย่างได้
ตอนแรกเขาคิดว่านั่นเป็นเพียงการลุกขึ้นต่อสู้ของหลี่เยว่หานหลังจากถูกกดขี่มานาน หลี่เจี้ยนโบต้องใช้เวลาอยู่นานเพื่อโน้มน้าวให้ตัวเองเชื่อข้อสรุปนั้น เพราะเรื่องการทะลุมิติมาเกิดใหม่มันช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ…
ทว่ายามนี้ เมื่อเขาได้ยินจากปากกวนชิ่งอวิ๋นว่าหลี่เยว่หานพ่นประโยคที่ใช้ตอบโต้พวกชอบจับผิดในโลกอนาคตออกมา เขาก็ไม่สามารถหาเหตุผลมาหลอกตัวเองได้อีกต่อไป
เพราะทุกอย่างมันช่างประจวบเหมาะเกินไป ประจวบเหมาะเสียจนไม่น่าเชื่อ…
คืนนั้นทั้งคืน หลี่เจี้ยนโบพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ
เดิมทีเขาเพียงต้องการสลัดคราบของหลี่ต้าเฉิงทิ้งไป แล้วใช้สติปัญญาของตนเอาตัวรอดในโลกใบนี้ พร้อมกับถือโอกาสชดเชยให้บุตรสาวที่ชื่อเหมือนลูกของเขาเพื่อเป็นการตอบแทนร่างเดิม
แต่ยามนี้ เมื่อเขาพบว่าบุตรสาวของร่างเดิมมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นลูกสาวที่เขาติดค้างไว้มากมายผู้นั้น เขากลับรู้สึกขลาดกลัวขึ้นมา
หากวันหนึ่งเขาสามารถยืนต่อหน้าหลี่เยว่หานได้อย่างสง่าผ่าเผย แล้วบอกนางว่าเขาคือพ่อ… หลี่เยว่หานจะยอมรับเขา หรือจะโกรธแค้นที่เขาเพิกเฉยทอดทิ้งนางมาตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา?
ยิ่งหลี่เจี้ยนโบคิด ใจเขาก็ยิ่งไม่สงบ ราวกับว่าเหตุการณ์นั้นกำลังจะมาถึงในไม่ช้า หัวใจในทรวงอกเต้นระรัวราวกับเสียงกลอง
เขาพลิกตัวไปมาจนกระทั่งล่ว
