กเมืองหลวงย่อมเป็นวิธีที่ดีที่สุด แต่เมิ่งฉีฮ่วนก็ยังเตือนให้เขาระลึกได้ว่า จวนซิงกั๋วกงมีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วใต้หล้า ย่อมไม่ใช่ตระกูลที่จะไปตอแยได้ง่าย ๆ
หากเขาเดาถูกว่าเมิ่งฉีฮ่วนต้องการปกป้องหลี่เยว่หาน แต่ยามนี้นางคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์แห่งจวนกั๋วกง เขาก็ไม่สามารถลงมือกับนางอย่างเปิดเผยได้อยู่ดี
ดังนั้น… ความจริงแล้วหลี่เยว่หานแทบจะไม่มีประโยชน์ใด ๆ ในกระดานหมากแห่งอำนาจนี้อีกต่อไปแล้ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ จงเจิ้งเสียนก็ลอบมองเมิ่งฉีฮ่วนด้วยสายตาล้ำลึก เขารู้สึกทึ่งอีกครั้งที่ชายผู้นี้สามารถควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างไว้ในกำมือได้อย่างเบ็ดเสร็จ
“ฟ้ามืดแล้ว เปิ่นหวังคงไม่รั้งองค์ชายใหญ่ไว้ทานมื้อค่ำหรอกนะ” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยพลางยกกาน้ำชารินใส่ถ้วยตรงหน้าจงเจิ้งเสียนจนเอ่อล้น จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องโถงไปอย่างสง่าผ่าเผย โดยไม่สนใจว่าจงเจิ้งเสียนจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
การมาเยือนของจงเจิ้งเสียนอยู่ในความคาดหมายของเมิ่งฉีฮ่วนอยู่แล้ว จะว่าไป… นับตั้งแต่ที่เขาส่งหลี่เยว่หานกลับจวนกั๋วกง ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ทั้งสิ้น
รวมไปถึงเรื่องที่จงเจิ้งเซวียนสั่งคนไปยุยงให้จี้ซินเยว่ไปหาเรื่องที่จวนกั๋วกงด้วย เพียงแต่เขาไม่นึกว่าจี้ซินเยว่จะฝังใจกับการเอาชนะหลี่เยว่หานขนาดนี้ โดนเขาเตือนไปครั้งหนึ่งแล้วยังไม่เข็ด กลับไปหาเรื่องเป็นครั้งที่สอง
แม้กระทั่งเรื่องที่มู่หวังเฟยนำของ
