เย้ยถางถางนางอย่างไรบ้าง วันนี้ตอนที่ข้าออกไปซื้อไข่ไก่กับพวกคนในครัว ยังได้ยินคนซุบซิบกันว่าฟูเหรินต้องคบชู้สู่ชายจนฉีอ๋องต้องไล่ออกจากจวนแน่ ๆ นางถึงได้ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
แถมฉีอ๋องแต่ก่อนไม่เคยย่างกรายเข้าหาแหล่งอบายมุขเลย ยามนี้กลับทุ่มเงินมหาศาลเพื่อค้างอ้างแรมกับยอดบุปผางามเยว่เซ่อเพียงคืนเดียว เหมือนตั้งใจจะลบภาพจำที่เป็นแม่ทัพม้าเหล็กผู้รักมั่นในตัวฟูเหริน ข้าได้ยินแล้วใจมันเจ็บ… แค้นใจนัก…” แม่นมพูดพลางถอนหายใจออกมาแรง ๆ หลายครั้ง
“นั่นน่ะสิ มาเจอผู้ชายแบบฉีอ๋องนี่ถือว่าซวยไปแปดชาติเลย” เสี่ยวอวิ๋นถอนหายใจตาม “ฟูเหรินเป็นคนดีถึงเพียงนี้ ตอนฉีอ๋องยังไม่ได้เป็นท่านอ๋อง ฟูเหรินก็อยู่เคียงข้างไม่ทอดทิ้ง พอตอนนี้กลายเป็นท่านอ๋องผู้สูงส่ง กลับดูถูกฟูเหรินผู้แสนอ่อนโยนของพวกเราเสียได้ ยังกล้าไปเที่ยวหอแดงอย่างหน้าชื่นตาบาน ผู้ชายใจคอโหดเหี้ยมแบบนี้ควรจะถูกโบยให้ตายไปเสีย!”
หลี่เยว่หานยังไม่รู้เรื่องที่เมิ่งฉีฮ่วนไปเที่ยวหอแดง เพราะทุกคนต่างตั้งใจปกปิดไม่เอ่ยถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเมิ่งฉีฮ่วนต่อหน้านางเลย จนถึงวันนี้นี่เองที่เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินเรื่องราวของเมิ่งฉีฮ่วนจากปากผู้อื่น
นางกดเสียงต่ำ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะใช้มือที่เย็นเฉียบเคาะประตู
เสียงสนทนาในห้องหยุดลงทันควัน เสี่ยวอวิ๋นเปิดประตูมาเจอหลี่เยว่หานถึงกับหน้าถอดสีรีบก้มหน้าลงทันที “ฟู… ฟูเหริน ท่านมาตั้งแต่เมื่
