่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว
หลี่เยว่หานมองตามหลังนางไปด้วยสายตาเย็นเยียบ ฟางจื่อหลานที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะค้อนตามพลางก่นด่า “ไม่เจียมตัวเสียเลยจริง ๆ กล้ามาทำตัวอัปยศถึงในจวนกั๋วกงของข้า!”
บรรดาฮูหยินที่มีความสนิทสนมกับฟางจื่อหลานต่างก็ช่วยกันตำหนิอีกสองสามคำ ก่อนจะหันมาปลอบโยนหลี่เยว่หาน
เป็นจริงดังที่หลี่เยว่หานกล่าว แม้นางจะหย่ากับเมิ่งฉีฮ่วนแล้ว แต่ฐานะฮั่นหรงฟูเหรินและอีผิ่นเก้ามิ่งยังคงอยู่ อีกทั้งนางยังมีจวนซิงกั๋วกงคอยหนุนหลัง ต่อให้มีคนแอบนินทาลับหลังเรื่องที่นางถูกหย่านั้นน่าอับอายเพียงใด แต่ก็ไม่มีใครกล้าออกตัวเป็นศัตรูกับนางอย่างเปิดเผย
เพราะอย่างไรเสียฐานะของนางในแวดวงสตรีชั้นสูงของเมืองหลวงก็ยังถือเป็นระดับแนวหน้าอยู่ดี
เดิมทีคิดว่าเรื่องวุ่น ๆ ของจี้ซินเยว่จะเป็นฉากเด็ดของงานแล้ว
ทว่าหลังจากนั้น ของพระราชทานที่หลั่งไหลมาจากวังหลวงดั่งสายน้ำกลับยิ่งทำให้ทุกคนงุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก อีกทั้งท่าทีของมู่หวังเฟยที่ติดตามของพระราชทานมาด้วยนั้นก็น่าแปลกใจยิ่งนัก
“เยว่หานเอ๋ย สิ่งของเหล่านี้ข้ากับฮองเฮาช่วยกันคัดมาจากคลังหลวงเชียวนะ เจ้าลองดูสิว่ามีชิ้นไหนไม่ถูกใจบ้าง จะได้ส่งคืนแล้วพวกเราจะไปเลือกมาให้ใหม่!” ทันทีที่มู่หวังเฟยปรากฏตัว นางก็เข้าไปคล้องแขนหลี่เยว่หานอย่างสนิทสนม และทักทายปราศรัยกับฟางจื่อหลานอย่างเป็นกันเอง
หลี่เยว่หานยามนี้รู้แล้วว่าเหตุใดมู่หวังเฟยถึงได้กระ
