วเยว่ เชิญว่ามาเถิด!”
“ช่วยพามู่ชวนและหลิงซีไปอยู่ที่จวนตระกูลเหยียนของเจ้าเพื่อซ่อนพวกเขาไว้สักพัก ทันทีที่เรื่องต่าง ๆ คลี่คลาย ข้าจะไปรับพวกเขา” หลี่เยว่หานใช้น้ำเสียงคล้ายกับฝากฝังลูกของตนให้คนอื่นดูแล แม้จะพูดว่าให้เหยียนจื่อเซียงพาสองพี่น้องไป แต่หลี่เยว่หานย่อมไปหาเวินเทียนเหล่ยเพื่อให้เขาแอบดูแลสองพี่น้องคู่นี้อยู่อย่างลับ ๆ เป็นแน่
“ข้าไม่ไป!” หลิงซีกอดขาของหลี่เยว่หานไว้แน่น “ข้าจะไม่ไปไหน ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านอาสะใภ้ ท่านอาสะใภ้จะทอดทิ้งน้องชายคนเล็กไปไม่ได้ เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย!”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หลี่เยว่หานก็ถอนหายใจ
ทั้งที่เป็นเวลาที่ไม่เหมาะสมแก่การตั้งครรภ์! ก็จะต้องมาตั้งครรภ์ตอนนี้! จู่ ๆ ก็มาตั้งครรภ์ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานที่สุด!
ยิ่งกว่านั้น นี่คือสมัยโบราณที่เทคโนโลยีและการรักษาพยาบาลยังล้าหลัง! ลูกในท้องจะครบสองเดือนแล้ว การทำแท้งในช่วงเวลานี้นั้นอันตรายอย่างยิ่ง หากผิดพลาดแม้เพียงปลายก้อยก็อาจถึงตายได้!
ในเวลานี้ หลี่เยว่หานไม่คิดว่าน้ำพุจิตวิญญาณในพื้นที่หลิงฉวนจะมีพลังชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนและทำให้เนื้อหุ้มกระดูกได้*[1]…
“ข้าไม่อาจพาสองพี่น้องนี้ไปแล้วปล่อยให้ท่านอยู่ที่นี่ตามลำพังได้” เหยียนจื่อเซียงจ้องมองอย่างแน่วแน่ “ข้าไม่สน ท่านกลับไปยังจวนตระกูลเหยียนกับข้าเสีย ข้าสัญญาว่าท่านจะได้รับการดูแลอย่างดีและให้กำเนิดเด็กคนนี้อย่างปลอดภัย ถึงอย
