้ข้าทุกครั้งที่มาที่นี่ ท่านอาเวินเองก็เช่นกัน ข้าสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเองจากการอ่านตำราขอรับ”
“แล้วถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจล่ะ?” หลี่เยว่หานถามอีกครั้ง
“ในส่วนที่ไม่เข้าใจ ข้าจะเขียนเอาไว้ เมื่อท่านอาเวินมาที่นี่ ข้าก็จะขอให้ท่านอาอธิบายให้ฟัง” มู่ชวนเอ่ยอย่างจริงจัง “ถึงแม้ท่านอาเวินจะทึ่มทื่อไร้ความสามารถเมื่อเทียบกับท่านอาเมิ่ง แต่ตอนนี้เขาก็ยังพอที่จะสอนข้าได้ วิชาความรู้ของเขาอาจไม่มากเท่าอาจารย์หลี่ ทว่าก็ดีกว่าอาจารย์ที่สำนักศึกษาของอำเภอไม่น้อย”
หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้จากมู่ชวน หลี่เยว่หานไม่รู้จริง ๆ ว่ามู่ชวนกล่าวชมเชยเวินเทียนเหล่ยหรือดูถูกเขากันแน่ หญิงสาวจึงทำได้เพียงหัวเราะเบา ๆ และปล่อยให้มู่ชวนกินข้าวต่อ
ทันทีที่เข้าสู่คิมหันต์ องุ่นก็เริ่มออกผล และด้วยการดูแลประคบประหงมของหลี่เยว่หานจึงทำให้มีองุ่นบางส่วนเริ่มสุกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น หลี่เยว่หานยังใช้น้ำผสมกับน้ำพุจิตวิญญาณเพื่อเร่งการสุกขององุ่น ดังนั้นจึงไม่มีแมลงศัตรูพืช ทั้งยังอาจกล่าวได้ว่าคุณภาพขององุ่นนั้นยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง
เมื่อถึงเวลานั้น ไม่เพียงแต่จะสามารถผลิตเหล้าองุ่นชั้นดีได้มากขึ้น แต่พวกเขายังสามารถส่งเหล้าองุ่นบางส่วนไปให้เมิ่งฉีฮ่วนที่เมืองหลวงได้อีกด้วย
เมื่อนึกถึงเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานก็อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงวันเหล่านั้นในเมืองหลวงอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าขึ้นสีอย่างเงียบ ๆ
“พี่ชาย” หลิงซีเขยิ
