่ว่าข้าไม่อยากช่วยเรื่องนี้ ข้าแค่ทำไม่ได้ พวกเจ้าทุกคนก็รู้ว่าข้าเพิ่งย้ายมาที่นี่ได้ไม่นาน มีหลายเรื่องที่ข้ายังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ตอนนี้ข้าจึงไม่มีเวลามากพอ ที่จะช่วยเจ้าขายตัวอย่างงานปัก อีกทั้งพู่กัน หมึก กระดาษ และหินฝนหมึกเหล่านั้นก็มีราคาแพงมาก เถ้าแก่จะไปหามาเขียนข้อความง่าย ๆ ได้อย่างไร?”
คำพูดของหลี่เยว่หานนั้นสุภาพมากอยู่แล้ว หากเย่จิงจิงเป็นคนสุภาพจริง ๆ ก็คงจะไม่รบกวนตนอีกต่อไป
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เย่จิงจิงยังคงไม่ยอม “พี่หาน ท่านก็เห็นว่าท่านได้ขายตัวอย่างงานปักให้ป้าวังไปแล้ว แล้วเหตุใดท่านไม่ช่วยข้าเล่า อีกทั้งข้าไม่ได้ขอให้ท่านช่วยข้าเปล่า ๆ ด้วย ข้าจะให้เงินท่าน ทุกครั้งที่ท่านขายตัวอย่างงานปักให้ข้าได้ ท่านไม่พอใจหรือ?”
เงินหรือ?
ให้ตายเถอะ เจ้ากำลังมองคนอื่นเป็นขอทาน!
“ไม่ได้ ไม่ได้” หลี่เยว่หานโบกมือหลายครั้ง “ในกรณีนี้ ในเมื่อพวกเจ้าทุกคนคิดว่าข้าช่วยตระกูลข่ง ข้าจึงต้องช่วยพวกเจ้าด้วย เช่นนั้นข้าจะไม่ช่วยวังหลานอีกต่อไปแล้ว เมื่อถึงเวลานั้น หากครอบครัวข่งอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว และออกไปก่อกวนเพื่อนบ้าน ข้าก็จะไม่สนใจ”
พูดจบ หลี่เยว่หานก็กำลังจะปิดประตู
“พี่หาน ท่านพูดเช่นนั้นได้อย่างไร!” เย่จิงจิงพูดด้วยความกังวล “ช่วยเหลือนางก็ช่วย แต่ช่วยเหลือข้าอีกคนไม่ได้หรือ! ข้าจะให้ค่าตอบแทนที่ท่านไปทำงานอย่างยากลำบาก ท่านยังไม่พอใจอีกหรือ!”
หลี่เยว่หานเข้าใจแล้ว แต่เธอแค
