ผู้นั้นเนื่องจากคำพูดนี้ทำให้เทพสวรรค์สับสน
แต่สิ่งที่หลี่เยว่หานพูดนั้นมีเหตุผล ซุนไท่กงเองก็คิดเช่นนั้น มันช่างเป็นปาฏิหาริย์อย่างยิ่งที่หลี่เยว่หานได้รับอาญาสิทธิ์จากลัญจกรหยก คำพูดของนางจึงมีความน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น
“ท่านปู่” มู่ชวนเอ่ยเสียงเบา “ท่านอาหญิงถูกท่านอาช่วยเอาไว้จริงขอรับ ท่านอาเคยเล่าให้ข้าฟัง เขาเห็นท่านอาหญิงอยู่ในสระน้ำในคืนเดือนหงาย ลัญจกรหยกชิ้นนั้นช่วยชีวิตนางเอาไว้ เพื่อจะนำตัวอาหญิงกลับมายังหมู่บ้านไป๋อวิ๋นของพวกเรา ท่านอาจึงหาโอกาสวางยาอาหญิง หลอกล่อคนจากพรรคมัจฉามังกรไปยังหมู่บ้านเฮยถู่ นั่นเป็นเหตุผลที่สามารถพาท่านอาหญิงกลับมาที่บ้านนี้ได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็เบิกตากว้าง
เมื่อปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว วันนั้นที่นางล้มป่วยลงอย่างกะทันหันไม่ได้โดนหวังเฟิ่งวางยา แต่กลับเป็นเมิ่งฉีฮ่วนอย่างนั้นหรือ?
ด้วยคำให้การจากมู่ชวน ซุนไม่กงจึงขมวดคิ้วมุ่นเข้าด้วยกันในทันที
“ท่านปู่ซุน ให้ข้าไปกับท่านอาหญิงเถิดเจ้าค่ะ” หลิงซีคว้าชายแขนเสื้อของซุนไท่กง “ท่านอาหญิงเลี้ยงดูข้ามาอย่างดี ข้าเชื่อมั่นในตัวท่านอาหญิงเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซุนไท่กงจึงถอนหายใจ “เอาเถิด ๆ เยว่หาน เจ้านำลัญจกรหยกไปพร้อมกับหลิงซีเสีย แต่เจ้าต้องจดจำไว้อย่างหนึ่ง หากอยากรอดพ้นจากเงื้อมมือขององค์รัชทายาท และต้องการปกป้องเด็กทั้งสอง ในเวลาสองปีนี้เมื่ออายุของพวกเข
