ิงซีสิ้นใจกันแล้วจริง ๆ
จินเสวี่ยเอ๋อร์โดนมัดรวบแล้วโยนเข้าไปในลานด้านหน้าของบ้านสกุลเมิ่ง ทุกคนต่างพากันจ้องมองนาง ส่วนนางเองก็อยากรู้เสียจริงว่าหลี่เยว่หานกับหลิงซีสิ้นใจแล้วจริงหรือเปล่า
ความโกลาหลดำเนินไปจนถึงเวลาเที่ยงคืน ท่านหมอเฉินเดินออกจากลานด้านในบ้านด้วยสีหน้าหดหู่ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “ต้องขอโทษทุกท่านด้วย ฮูหยินเมิ่งและเด็กน้อย เสียชีวิตแล้ว”
เมื่อได้ยินข่าวนั้น ทุกคนก็ล้วนตกใจเป็นอย่างยิ่ง
ท่ามกลางผู้คนมากมาย ผู้ที่ตกใจมากที่สุดคือหวังเหอฮวาผู้ที่กำลังยืนฟังข่าวอยู่!
หลี่เยว่หานรู้ดีว่าไม่ควรทานเนื้อที่อยู่ในหม้อนั้น แล้วเหตุใดนางจึงสิ้นใจ?
มีสิ่งใดแอบแฝงอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า?
เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังเหอฮวาจึงนั่งไม่ติด เพราะนางยังคงรอให้หลี่เยว่หานช่วยนางเรื่องตำแหน่งฮูหยินของบ้านสกุลหลิ่วอยู่ หลี่เยว่หานจะสิ้นใจไม่ได้เด็ดขาด!
“ท่านหมอเฉิน ข้าขอเข้าไปพบทั้งสองได้หรือไม่!” หวังเหอฮวารีบวิ่งตรงไปยังบ้านสกุลหลี่ ก่อนจะเอ่ยตะโกนถามเสียงดัง
หมอเฉินไม่เคยคาดคิดว่าจะมีใครเอ่ยขอเช่นนี้ เขารู้สึกสับสนงุนงงไปชั่วขณะหนึ่ง
“ท่านพี่เหอฮัว ท่านอาหญิงกับน้องสาวของข้าสิ้นใจแล้วจริง ๆ พี่ได้โปรดอย่าเข้ามาวุ่นวายภายในบ้านของข้าเลย” มู่ชวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
เมื่อดูจากรูปการณ์แล้ว หวังเหอฮวาจึงรู้สึกกังวลใจมากขึ้น “ข้าเป็นคนบอกหลี่เยว่หานว่าผู้หญิงคนนี้เข้ามาที่บ้านของ