ามารถใช้หลอมอาวุธได้ อีกทั้งราคาก็ต่ำยิ่ง ยุงนั้นถึงมีขนาดเล็กก็เป็นเนื้อ จินเฟยเหยาถือดาบโค้งวงเดือนเดินขึ้นไปเตรียมตัวฆ่าแมงมุมตาผีอย่างยินดี
เห็นเวทมนตร์โจมตีบนร่างแมงมุมตาผีอย่างต่อเนื่อง เบื้องหน้านางมีทะเลเพลิงปรากฏขึ้น แมงมุมตาผีจำนวนนับไม่ถ้วนพกพาไฟท่วมร่างวิ่งหนีเข้าไปในถ้ำรอบด้าน ครู่หนึ่ง แมงมุมตาผีนับร้อยก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน จัดการเปิดตรงปากถ้ำออกเป็นทาง
มีอะไรผิดไปหรือไม่ ทุกคนล้วนใช้เวทอัคคีเผาแมงมุมตาผี จะให้ข้าเก็บดวงตาแมงมุมอย่างไร จินเฟยเหยาเงื้อดาบ มองพวกเขาโยนเวทอัคคีอย่างทุ่มเท รู้สึกวุ่นวายใจยิ่ง
ส่วนหลิ่วฉี่ปอมองจินเฟยเหยาแล้วยิ้มขื่นๆ อย่างช่วยไม่ได้และเข้าร่วมในกลุ่มคนที่เผาแมงมุม
คนหลายคนยืนอยู่ตรงปากถ้ำไม่ได้ เพื่อไม่ให้คนหาข้ออ้างขี้เกียจ ทุกคนจึงผลัดกันโยนเวทอัคคีเข้าไปในถ้ำ จินเฟยเหยาย่อมไม่อาจนำดาบไปตัด เมื่อถึงรอบของนาง นางจึงโยนเวทอัคคีเล็กน้อยออกไป ดาบโค้งวงเดือนที่นำออกมาไม่มีประโยชน์เลยสักนิด
ทุกคนผลัดเปลี่ยนกันเบิกเส้นทางสายนี้ ตลอดทางราบรื่นอย่างยิ่ง พบแต่แมงมุมตาผีขั้นหนึ่ง และไม่พบสัตว์ปิศาจอื่นๆ ถ้ำศิลาเกิดขึ้นโดยธรรมชาติเดินมาได้ไม่นานก็มักจะมีทางแยกปรากฏขึ้น เวลานี้ต้องถามเฉียนเฟิง ว่าควรจะไปทิศทางใด
เฉียนเฟิงก็ไม่ได้ใช้สิ่งของใดนำทาง ทุกครั้งล้วนยืนอยู่ที่ปากทางแยก ราวกับดมอะไร จากนั้นเลือกเส้นทางออกมาสายหนึ่ง
จินเฟยเหยาก็เลียนแบบท่