สิบเหวินกินบะหมี่น้ำหลายชามในแผงเล็กๆ นางหิ้วห่อผ้าเริ่มค้นหาสถานที่ที่สามารถอาศัยอยู่ได้ ต้องเงียบสงบ และต้องอยู่คนเดียว เช่นนี้จึงสะดวกในการฝึกปรือ หากไม่ต้องใช้เงินได้จะดีที่สุด
เรื่องที่ดีขนาดนี้ไหนเลยจะถึงรอบของนาง ในเมืองไม่มีสถานที่ที่ดีเช่นนั้นเลยสักนิด นางจึงได้แต่เดินออกจากเมือง หาพื้นที่แถวริมทะเลสาบหมิง น่าเสียดายที่ทะเลสาบหมิงไม่ได้อยู่บนภูเขา หาไม่พบแม้แต่รอยแตกหินสักรอย วัดร้างก็ไม่มีสักหลัง จินเฟยเหยาได้แต่อาศัยอยู่ข้างต้นอ้อแถบหนึ่ง
สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองไม่ไกลนัก รอบด้านเป็นต้นอ้อที่สูงกว่าคนทั้งหมด สามารถบดบังได้บ้าง อีกทั้งยังลงทะเลสาบหมิงจับปลาได้ น่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหาร
ยังถือว่าดี นางไม่ใช่คุณหนูบอบบางในหอห้อง ลงมีดไม่กี่ครั้งก็ตัดต้นอ้อออกมาได้กองหนึ่ง ใช้เวลาไปครึ่งวัน ก็สร้างกระท่อมหยาบๆ ได้หลังหนึ่ง
กระท่อมสูงกว่าคนเล็กน้อย เพียงพอให้นางฝืนยืนตรงได้พอดี สมมติถ้ามีชายฉกรรจ์คนหนึ่งมาก็ได้แต่ต้องก้มตัวเข้าไป ถึงแม้ทุกอย่างจะสร้างขึ้นจากต้นอ้อ แต่ขอเพียงฝนไม่ตกหนักก็น่าจะไม่เปียกถึงด้านใน
นางวางสิ่งของที่ยุ่งเหยิงในห่อผ้าไว้ภายในกระท่อม แล้วไปยืนอยู่หน้าประตูกระท่อมมองผ้าห่มขาดที่ปูอยู่ด้านในอย่างประณีต จินเฟยเหยาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ในที่สุดก็มีสถานที่พักอาศัย แถมยังไม่ต้องใช้เงินสักนิด อีกทั้งรอบด้านยังมีพลังวิญญาณที่ไม่ถือว่าเข้มข้นเกินไป ให้ม